Ένα πρωτοποριακό προϊόν από τον Σύλλογο Γυναικών της Γενισέας Ξάνθης – Γίνεται ανάρπαστο για τις διατροφικές του ιδιότητες – Υγιεινό υποκατάστατο της ζάχαρης – Οι γυναίκες έφεραν τους σπόρους από την Τραπεζούντα
Ανάρπαστο γίνεται το πετιμέζι (σιρόπι από ζαχαροκάλαμο) στις αγορές του εξωτερικού και εσωτερικού, που παρασκευάζει ο Σύλλογος Γυναικών Γενισέας Αβδήρων Ξάνθης, μέσω της ΚοινωνικήςΣ υνεταιριστικής Επιχείρησης (ΚΟΙΝ-ΣΕΜ)« Ένταξις- Συνεργώ» που ίδρυσε!
Ο Σύλλογος Γυναικών της Γενισέας ιδρύθηκε μόλις το 1999.
Ένας από τους σκοπούς του ήταν η αναβίωση ηθών, εθίμων και παραδοσιακών καλλιεργειών του τόπου του.
Από παλαιά άκουγαν από τους γεροντότερους τον τρόπο καλλιέργειας και επεξεργασίας του ζαχαροκάλαμου…
Τότε που δεν υπήρχε στα σημεία αγοράς το ναρκωτικό που λέγεται ζάχαρη.
Έτσι έπρεπε την απαραίτητη γλυκαντική ουσία να την παράξουν οι ίδιοι οι άνθρωποι…
Την δεκαετία 1950-1960 όλοι οι κάτοικοι της Γενισέας καλλιεργούσαν αυτό το φυτό.
Μαζεύονταν σε δύο σημεία του χωριού, που τα ονόμαζαν -στέκια», διότι σε αυτά στέκονταν και το αποχύμωναν.
Με σιρόπι του ζαχαροκάλαμου και την προσθήκη κολοκύθας ή κυδωνιού, εγέμιζαν ντενεκέδες ίνα περάσει η οικογένεια την χρονιά.
Ήταν η απαραίτητη γλυκαντική ουσία στα χρόνια της πτώχειας.
Γι αυτό. οι γυναίκες αποφάσισαν ν’ αναστήσουν αυτό το υπέροχο φυσικό προϊόν με την διαδικασία επεξεργασίας του. με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όπως γινόταν πριν από 50ολόκληρα χρόνια…
Έκαναν 13 χρόνια να βρουν την κατάλληλη ποικιλία ζαχαροκάλαμου, για την εκλεκτή ποιότητα του παρελθόντος, αφού οι εντόπιοι σπόροι είχαν εξαφανισθεί – γνωστή η αθόρυβη υφαρπαγή των σπόρων, η βιοκλοπή που έχει συμβεί στην χώρα μας…
Κάποιος τις πληροφόρησε ότι υπάρχουν τέτοιοι σπόροι ακόμη στην Τραπεζούντα,.. Τους έφεραν και το 2006 εξεκίνησαν την αναβίωση της καλλιέργειας του ζαχαροκάλαμου, με πληροφορίες και βιώματα 60άρηδων και 70άρηδων. οι οποίοι αναπολούσαν την γεύση του ζαχαροκαλαμοπετιμεζιού. Οι “βραδιές πετμεζιού” στην “βάλτα” έξω από την Γενισέα, όπου ξενυχτούσαν με γέλια και τραγούδια ώσπου να γευθούν το νέο πετμέζι. έχουν μείνει παροιμιώδεις…
Από αναφορές παλαιών καλλιεργητών κατάφεραν να δημιουργήσουν και μία ανοξείδωτη μηχανή αποχύμωσης.
Το ψήσιμο, η συσκευασία και η τυποποίησις ήταν εύκολα.
Έτσι κατέληξαν στο τελικό προϊόν, το οποίο είναι εγκεκριμένο από το Χημείο του Κράτους και διατροφικά και διαβητολογικά από το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.
Το γνωστό σε όλους παραδοσιακό πετμέζι χρησιμοποιείται ευρέως στην ζαχαροπλαστική και την μαγειρική, ως πιο υγιεινό υποκατάστατο της ανθυγιεινής ζαχάρεως.
Στην περασμένη έκθεση Τροφίμων (Δεντρόπ) στην Αθήνα, το προϊόν εδέχθη πολλές παραγγελίες από το Ιράν!
Η επιστροφή στις παραδοσιακές καλλιέργειες είναι μια λύση. στην τεχνική οικονομική κρίση που μας έριξαν…
Αν θέλετε να μιλήσουμε με νούμερα, γιατί μόνο αυτά καταλαβαίνουν κάποιοι, -όσα βγαίνουν από 50 στρέμματα καλαμπόκι, εξασφαλίζονται από ένα στρέμμα ζαχαροκάλαμο!
Παράλληλα, κάνουν οικονομία στο νερό, και δεν χρειάζονται λιπάσματα, τόνισε η πρόεδρος του Συλλόγου. Αν. Αμανατίδου.
Η σπορά του ζαχαροκάλαμου γίνεται την άνοιξη. Φροντίζουν, ποτίζουν και ξεβοτανίζουν τα φυτά. Όταν ωριμάσει το φυτό και αποκτήσει τα απαραίτητα σάκχαρα, κόβουν ένα-ένα τα καλάμια με το χέρι. Τα μεταφέρουν σε εστεγασμένο χώρο. όπου γίνεται η αποφύλλωσις, η οποία ενισχύει την ποιότητα του χυμού.
Μετά ξεκινά η αποχύμωσις. Συλλέγουν τον χυμό. τον φιλτράρουν σε δυο στάδια και τον ψήνουν, ώστε να φθάσει στην επιθυμητή πυκνότητα. Εναλλακτικός προσθέτουν κομμάτια κολοκυθάς ή κυδωνιού.
Τα «γλυκά διαμάντια» της ελληνικής γαστρονομίας, ο μούστος και το πετιμέζι, είναι συνομήλικα με το… κρασί!
Εμείς αυτά είχαμε για να γλυκαίνουμε και να γλυκαινόμαστε. και όχι την «αρωστιάρα» ζάχαρη, όπως την έλεγε η θεία μου…
Αιτώ την αρχαιότητα δε. ήταν γνωστά τα “γλυκίνα των Κρητών” (ψωμί φτιαγμένο από μούστο ή πετιμέζι και ελαιόλαδο).
Στα νησιά του Ιονίου φτιάχνουν τα τηγανητά ψάρια “σαβόρο”, που συνοδεύονται από έμβαμμα φτιαγμένο με πετιμέζι.
Αλλά και αλλαχού. πολλά από τα τοπικά γλυκίσματα, εκτός φυσικά από την πασίγνωστη μουσταλευριά – μουσταλευρές στην Κρήτη! – έχουν ως βάση τους τον μούστο και το πετιμέζι.
Ένα από τα πιο γνωστά είναι οι« κόρες στο μέλι» που φτιάχνουν στην Νάουσα Ημαθίας, από μούστο μαύρου σταφυλιού. Κομμάτια από γλυκοκυλοκύθα βράζονται μέσα στο πετιμέζι και σερβίρονται πάνω σε κίτρινη μπομπότα από καλαμπόκι.
Επίσης, αλλού φτιάχνουν ένα κέικ με πετιμέζι (που το λένε “πετιμεζομπομπότα”). Υπενθυμίζω ότι το πετιμέζι συνοδεύει άριστα εμβάμματα για το χοιρινό κρέας.
