Το Εθνικό συμφέρον επιβάλλει, όλοι να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων – Οι κρατούντες ασχημονούν, ερίζουν, προκαλούν, διχάζουν
Διανύουμε περίοδο ανωμαλιών. Η χώρα βρίσκεται σε περιδίνηση.
Η δημόσια ζωή χαρακτηρίζεται από αλόγιστους ερασιτεχνισμούς και ανεύθυνους χειρισμούς.
Μόλις προ ολίγων ήμερων οι πολίτες προσήλθαν στις κάλπες και ετάχθησαν ομοθύμως υπέρ του ΟΧΙ.
Ηθελημένα και επηρεασμένοι από το αρνητικό οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, πίστεψαν για μία ακόμη φορά σε όμορφα λόγια και υποσχέσεις πού ήταν αδύνατον να τηρηθούν. Επέλεξαν την εύκολη οδό.
Ηχούν τόσο επίκαιρα τα λόγια του Ισοκράτη (Περί Ειρήνης): “Να μην ακούτε αυτούς οι οποίοι προς το παρόν σας ευχαριστούν, ενώ καθόλου δεν φροντίζουν για το μέλλον. Ούτε αυτούς πού λένε πώς αγαπούν τον λαό αλλά καταστρέφουν το κράτος”.
Αποδείχθηκε ήδη περίτρανα πώς οι κυβερνώντες ανήκουν στο παρελθόν και εμποδίζουν το μέλλον.
Οι φθοροποιοί για την πατρίδα μας λόγοι, οι όποιοι ακούστηκαν χθες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γεννούν εθνικούς προβληματισμούς.
Είναι οι ιδεολογικές αγκυλώσεις μεγάλου τμήματος του κυβερνώντος κόμματος που εκθέτουν τη χώρα μας στο εξωτερικό και πυροδοτούν τεχνηέντως τη δημόσια ζωή στο εσωτερικό.
Ποδοπάτησαν ήδη την λαϊκή εντολή, καλλιεργώντας ταυτοχρόνως μίση και αντιπαραθέσεις.
Οι κρατούντες ασχημονούν, ερίζουν, προκαλούν, διχάζουν.
Άπλωσαν πάνω από την πατρίδα ένα πέπλο ψευδολογίας. Η συμπεριφορά τους είναι αξιοδάκρυτη. Εξοικειώθηκαν τάχιστα με τον ανυπόστατο δημόσιο λόγο.
Απευθύνουν αναιδείς μυκτηρισμούς προς κάθε κατεύθυνση.
Αδιαφορούν προκλητικά για το μέλλον της χώρας και το κοινό συμφέρον. Ενδιαφέρονται μόνον για τον εαυτό τους και τους συν αυτώ απομυζώντας το
ισχνό δημόσιο ταμείο.
Οι ελάχιστες εξαιρέσεις απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Λανθάνουν όμως εάν πιστεύουν πως η χώρα είναι ανυπεράσπιστη. Ότι μπορούν
να μεταβάλουν τη ζωτικότητα σε παρακμή. Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Δεν παραδειγματίζονται από την πλούσια και περιπετειώδη νεώτερη ιστορία μας.
Δεν αντιλαμβάνονται πως ξύνονται στην γκλίτσα του τσομπάνη.
Διότι η κοινωνία θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Σύντομα θα αφουγκραστεί τις βδελυρές παραδοξότητες και θα μετατραπεί σε αμείλικτο τιμωρό. Όχι για λόγους εκδικήσεως, άλλα αυτοαμύνης και επιβιώσεως.
Το πείραμα της ανανεώσεως της δημόσιας ζωής, εν μέσω κρίσεως και βάσει ηλικιακών κριτηρίων, μετατρέπεται σε εθνικό φιάσκο.
Τι μέλλει γενέσθαι; Απλώς οι ιδιόμορφες προσωπικότητες, με τις πάσης φύσεως αλλόκοτες συμπεριφορές και εμφανίσεις, θα επιστρέψουν στον φυσικό τους χώρο.
Οι αριστερές ιδεοληψίες θα τεθούν και πάλι στο περιθώριο. Θα επικρατήσει η λογική, η μετριοπάθεια και ο πολιτισμός.
Το ζήτημα είναι τι θα αφήσουν πίσω τους. Τι θα κληθούμε να πληρώσουμε προκειμένου να αποκαταστήσουμε τα αποτελέσματα της απερισκεψίας, της αμετροέπειας και της αλαζονείας.
Τα πάντα θα κριθούν από την ψυχραιμία, την υπευθυνότητα και το ηθικό σθένος που θα επιδείξουν αφενός όσοι συμβάλλουν στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης και αφετέρου οι δημόσιοι λειτουργοί.
«Η αδιαφορία της κοινής γνώμης είναι η κυριότερη πηγή του κακού», έλεγε ο αείμνηστος Καθηγητής Α. Μ. Ανδρεάδης, στην προηγούμενη μεγάλη οικονομική κρίση πού γνώρισε η χώρα μας, στις αρχές τής δεκαετίας 1930. Τότε ο Ανδρεάδης προκάλεσε γράφοντας πώς «ο Έλλην φορολογούμενος καλά να τα πάθει, διότι αυτός κατά βάθος πταίει»!
Εννοούσε βεβαίως πως έφταιγε διότι ενστερνιζόταν τις πομφόλυγες τις όποιες εκστόμιζαν οι κυβερνήσεις και η γραφειοκρατία της εποχής.
Ο ορθός δημόσιος λόγος, η τήρησις των νόμων και ο σεβασμός στο Σύνταγμα θα αναστείλουν τις διαθέσεις εκείνων πού αρέσκονται σε δημόσιους βρυχηθμούς.
Θα ξυπνήσουν από τον λήθαργο τις υγιείς άλλα υπνώττουσες ακόμη δυνάμεις της χώρας.
Οι εξελίξεις, όσο αρνητικές και αν φαίνονται επιτρέπουν την ανάπτυξη πρωτοβουλιών.
Από τρίσβαθα των κρίσεων ξεπηδούν οι ηγέτες. Σε δύσκολες περιόδους δαμάζονται τα ταπεινά πάθη και τιθασεύονται από την λογική και την ευπρέπεια.
Το εθνικό συμφέρον επιβάλλει να φέρουμε στην επιφάνεια σώφρονες και υπεύθυνους νόες, οι όποιοι θα δώσουν το εναρκτήριο σύνθημα μιας εθνικής δημιουργικής προσπάθειας.
Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
