Με χαραμάδα,
σε σκοτεινό δωμάτιο,
όλη η ζωή μας μοιάζει,
απ’ όπου το φως, με δυσκολία μπάζει.
- Advertisement -
Πότε τρυπώνει για λίγο η χαρά,
Και πότε η μαύρη λύπη,
η ελπίδα πάντα δίπλα στέκει,
δεν μας εγκαταλείπει.
Απ’ της ζωής τη χαραμάδα,
αγάπη, χαρά, ελπίδα,
αφήστε να περάσει,
την ψυχή και την καρδιά,
πλούσια να κεράσει.
Της ζωής η χαραμάδα,
λύπη, ελπίδα, χαρά κι όνειρα,
απ’ έξω θα τα αφήσει,
όταν αναγκαστεί να κλείσει.
Απ’ την χαραμάδα της ζωής,
τον ήλιο, το φεγγάρι, τ΄ αστέρια,
αφήστε, ελεύθερα να λάμψουν,
τις πίκρες και τα βάσανα,
να τα διαγράψουν.
Ο άνθρωπος σα γεννηθεί,
μια χαραμάδα στη ζωή,
κανείς όμως δεν θα ορίσει,
τη χαραμάδα της ζωής,
που, πως, πότε και γιατί θα κλείσει.
Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης
Αλεξανδρούπολη
