Μια γλυκιά ανάμνηση

Χθες το βράδυ που ’βρεχε,

μες στη μοναξιά μου

ήρθες μες στον ύπνο μου,

μες στα όνειρά μου.

Όμως, όταν ξύπνησα,

κοίταξα τριγύρω·

όλα ήταν αδειανά,

πουθενά δεν ήσουν.

Η βροχή σταμάτησε

κι έκλεισα τα μάτια,

μήπως και σε ξαναδώ,

το όνειρο όμως πάει!

Κι όταν πια ξημέρωσε,

δίπλα μου δεν ήσουν.

Μια γλυκιά ανάμνηση

ήσουν· πάντα θα ’σαι!

Η ευτυχία μας

Η ευτυχία μας πάνω από όλα,

έτσι θαρρούμε ότι πρέπει.

Οι άλλοι ας πάνε να πνιγούν.

Γιατί να τους νοιαζόμαστε;