Η συνεισφορά της Εθνοφυλακής θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών – Χρήσιμη θα είναι και η συμμετοχή των γυναικών του Έβρου – Για να μην καταλήξουμε ραγιάδες, εμείς και τα παιδιά μας
Όταν οι ώρες για την πατρίδα μας γίνονται δύσκολες και κρίσιμες πέρα από την καλή πολεμική προπαρασκευή (όπλα, επιμελητεία, σχεδιασμός ) που απαιτείται, υπάρχει και ένα στοιχείο που στον Έλληνα είναι έμφυτο, έστω και σε λανθάνουσα κατάσταση σε ορισμένες περιόδους. Το υψηλό φρόνημα. Προσπαθώντας να εντοπίσω την πηγή και την γενεσιουργό αιτία, μου ήρθαν συνειρμικά τα λόγια του Δημήτρη Παπαμιχαήλ στην ταινία Ο Παπαφλέσας, Έχετε καρδιά; Έχετε πίστη; ι Αυτά λοιπόν είναι τα υλικά του μίγματος που συνθέτει το υψηλό του φρόνημα. Αυτά είναι ο πολλαπλασιαστής ισχύος ενός λαού που όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις, απάντησε με τρόπους που ξεπερνούν τα ανθρώπινα πολλές φορές. Με ( καρδιά και πίστη 5 αντιμετώπισαν με επιτυχία – ανέλπιστη για τους άλλους – εχθρούς, που φάνταζαν ισχυροί και υπολογίσιμες δυνάμεις για την εποχή τους όμως δεν διέθεταν αυτό το όπλο.
Άραγε σήμερα υπάρχει αυτό το στοιχείο και που;
Σίγουρα υπάρχει παντού και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, δεν χάνεται αυτό που μας κληροδότησαν – στο πέρασμα των αιώνων – οι πρόγονοί μας και κυλάει στις φλέβες μας. Κάπου όμως το συναντάς ατόφιο και σε πλεόνασμα. Της Κυριακές στα Τάγματα Εθνοφυλακής. Εκεί η αγάπη’ για την πατρίδα περνά από την θεωρία στην πράξη. Πολίτες χωρίς κανένα πρακτικό αντίκρισμα, εις βάρος του προσωπικού και οικογενειακού τους χρόνου, και με ίδια έξοδα σε καύσιμα και εξοπλισμό – πολλές φορές, εκπαιδεύονται ώστε να είναι έτοιμοι να συνδράμουν στην άμυνα της χώρας όταν απαιτηθεί και οι συνθήκες το επιβάλουν. Αυτοί που μπορούν συμμετέχουν. Υπάρχουν όμως και πολλοί συμπολίτες μας που θέλουν αλλά αδυνατούν να ανταπεξέλθουν έστω και στα έξοδα μετακίνησης. Γιατί να συμβαίνει αυτό; Είναι τόσο επιβαρυντικό για την οικονομία του κράτους έστω και μια μικρή ενίσχυση;
Ποιο είναι το κίνητρο πέρα από την συναίσθηση του καθήκοντος; Η πολιτεία ουσιαστικά και πέρα από την ανοχή της στην θεσμική ύπαρξη των ΤΕΘ, ΑΠΟΥΣΑ. Ένας εν δυνάμει έτοιμος στρατός για τις πρώτες και κρίσιμες ώρες βρίσκεται σε καταστολή.
Είναι αδιαφορία των αρμοδίων; Είναι πολιτικές αγκυλώσεις; Είναι η κλιματική αλλαγή; Δεν ξέρω. Ξέρω ότι υπήρχε, υπάρχει και όπως φαίνεται θα υπάρχει αδράνεια σε έναν τομέα μείζονος σημασίας για την χώρα στις ακριτικές μας περιοχές. Έπειτα η συνεισφορά της εθνοφυλακής θα μπορούσε να αξιοποιηθεί – πέρα από την άμυνα και σε άλλες έκτακτες καταστάσεις όπως φυσικές καταστροφές. Ας παραδειγματιστούμε από την οργάνωση της εθνοφρουράς στις ΗΠΑ όπου ο στρατός στο εσωτερικό της χώρας δεν έχει κανέναν ρόλο και στις έκτακτες καταστάσεις αναλαμβάνει ο ανεξάρτητος θεσμός της εθνοφρουράς. Ένας θεσμός με δική του ιεραρχία, εξοπλισμό ακόμα και αεροπορία.
Αν είναι αδύνατον να δημιουργήσουμε κάτι τέτοιο, τουλάχιστον ας ενισχύσουμε και ας οργανώσουμε καλύτερα το ήδη υπάρχον. Έπειτα υπάρχει και κάτι άλλο.
Η συμμετοχή και συμβολή των γυναικών σε αυτήν την ιστορία.
Τα γεγονότα του Μαρτίου του 2020 κατέδειξαν με εμφατικό τρόπο την χρησιμότητα και τις δυνατότητες που υπάρχουν σε μια τέτοια προοπτική. Δηλαδή να αξιοποιηθούν οι γυναίκες σε κρίσιμους τομείς επιμελητείας ώστε να αποδεσμευτεί πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό από άνδρες και να ενισχυθούν άλλοι τομείς όπου υπάρχει λειψανδρία. Η ομοψυχία που επιδείχτηκε από όλους ‘και η ‘κινητοποίηση του τοπικού πληθυσμού εκτός από συγκινητική ήταν και αξιέπαινη έως παροιμιώδης. Στο πρώτο κάλεσμα και στις, αυθόρμητες κινητοποιήσεις πολιτών ανεξαρτήτου ηλικίας και φύλλου αντικατοπτρίστηκε το πνεύμα του προαιώνιου και διαχρονικού Έλληνα. Περίτρανη απόδειξη λοιπόν και εφαρμογή της παλλαϊκής άμυνας χωρίς ίχνος θεσμικού συντονισμού αλλά με μόνο αισθητήριο την κοινή συνισταμένη που είναι η αγάπη για την πατρίδα. Το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ένα.
Ο θεσμός της Εθνοφυλακής έχει ανάγκη αναμόρφωσης και αναπροσαρμογής σε νέα δεδομένα. Έχει ανάγκη οργάνωσης σε νέες βάσεις, σε νέο δόγμα, σε νέες ιδέες και να πάψει επιτέλους να αποτελεί τον μεγάλο ασθενή πού ούτε τον θεραπεύουμε αλλά ούτε και θέλουμε να πεθάνει.
Οι ιδέες που κατατίθενται από διαφόρους – από πρακτικές έως μη εφαρμόσιμες – πολλές. Τολμηρές και ρηξικέλευθες πολλές φορές όπως η εκπαίδευση των γυναικών στα όπλα και σε εθελοντική βάση, όμως δεν είναι μη εφικτές. Άλλωστε αποτελούν μόνιμο και επίμονο αίτημα των ίδιων των γυναικών – τουλάχιστον στις ακριτικές περιοχές.
Κλείνοντας θα επισημάνω πως Καρδιά και Πίστη υπάρχει. Βούληση πολιτειακή χρειάζεται για να μην καταλήξουμε Ραγιάδες εμείς, Ραγιάδες και τα παιδιά μας, Ραγιάδες και τα παιδιά των παιδιών μας.
Όταν οι ώρες για την πατρίδα μας γίνονται δύσκολες και κρίσιμες πέρα από την καλή πολεμική προπαρασκευή (όπλα, επιμελητεία, σχεδιασμός ) που απαιτείται, υπάρχει και ένα στοιχείο που στον Έλληνα είναι έμφυτο, έστω και σε λανθάνουσα κατάσταση σε ορισμένες περιόδους. Το υψηλό φρόνημα. Προσπαθώντας να εντοπίσω την πηγή και την γενεσιουργό αιτία, μου ήρθαν συνειρμικά τα λόγια του Δημήτρη Παπαμιχαήλ στην ταινία Ο Παπαφλέσας, Έχετε καρδιά; Έχετε πίστη; ι Αυτά λοιπόν είναι τα υλικά του μίγματος που συνθέτει το υψηλό του φρόνημα. Αυτά είναι ο πολλαπλασιαστής ισχύος ενός λαού που όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις, απάντησε με τρόπους που ξεπερνούν τα ανθρώπινα πολλές φορές. Με ( καρδιά και πίστη 5 αντιμετώπισαν με επιτυχία – ανέλπιστη για τους άλλους – εχθρούς, που φάνταζαν ισχυροί και υπολογίσιμες δυνάμεις για την εποχή τους όμως δεν διέθεταν αυτό το όπλο.
Άραγε σήμερα υπάρχει αυτό το στοιχείο και που;
Σίγουρα υπάρχει παντού και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, δεν χάνεται αυτό που μας κληροδότησαν – στο πέρασμα των αιώνων – οι πρόγονοί μας και κυλάει στις φλέβες μας. Κάπου όμως το συναντάς ατόφιο και σε πλεόνασμα. Της Κυριακές στα Τάγματα Εθνοφυλακής. Εκεί η αγάπη’ για την πατρίδα περνά από την θεωρία στην πράξη. Πολίτες χωρίς κανένα πρακτικό αντίκρισμα, εις βάρος του προσωπικού και οικογενειακού τους χρόνου, και με ίδια έξοδα σε καύσιμα και εξοπλισμό – πολλές φορές, εκπαιδεύονται ώστε να είναι έτοιμοι να συνδράμουν στην άμυνα της χώρας όταν απαιτηθεί και οι συνθήκες το επιβάλουν. Αυτοί που μπορούν συμμετέχουν. Υπάρχουν όμως και πολλοί συμπολίτες μας που θέλουν αλλά αδυνατούν να ανταπεξέλθουν έστω και στα έξοδα μετακίνησης. Γιατί να συμβαίνει αυτό; Είναι τόσο επιβαρυντικό για την οικονομία του κράτους έστω και μια μικρή ενίσχυση;
Ποιο είναι το κίνητρο πέρα από την συναίσθηση του καθήκοντος; Η πολιτεία ουσιαστικά και πέρα από την ανοχή της στην θεσμική ύπαρξη των ΤΕΘ, ΑΠΟΥΣΑ. Ένας εν δυνάμει έτοιμος στρατός για τις πρώτες και κρίσιμες ώρες βρίσκεται σε καταστολή.
Είναι αδιαφορία των αρμοδίων; Είναι πολιτικές αγκυλώσεις; Είναι η κλιματική αλλαγή; Δεν ξέρω. Ξέρω ότι υπήρχε, υπάρχει και όπως φαίνεται θα υπάρχει αδράνεια σε έναν τομέα μείζονος σημασίας για την χώρα στις ακριτικές μας περιοχές. Έπειτα η συνεισφορά της εθνοφυλακής θα μπορούσε να αξιοποιηθεί – πέρα από την άμυνα και σε άλλες έκτακτες καταστάσεις όπως φυσικές καταστροφές. Ας παραδειγματιστούμε από την οργάνωση της εθνοφρουράς στις ΗΠΑ όπου ο στρατός στο εσωτερικό της χώρας δεν έχει κανέναν ρόλο και στις έκτακτες καταστάσεις αναλαμβάνει ο ανεξάρτητος θεσμός της εθνοφρουράς. Ένας θεσμός με δική του ιεραρχία, εξοπλισμό ακόμα και αεροπορία.
Αν είναι αδύνατον να δημιουργήσουμε κάτι τέτοιο, τουλάχιστον ας ενισχύσουμε και ας οργανώσουμε καλύτερα το ήδη υπάρχον. Έπειτα υπάρχει και κάτι άλλο.
Η συμμετοχή και συμβολή των γυναικών σε αυτήν την ιστορία.
Τα γεγονότα του Μαρτίου του 2020 κατέδειξαν με εμφατικό τρόπο την χρησιμότητα και τις δυνατότητες που υπάρχουν σε μια τέτοια προοπτική. Δηλαδή να αξιοποιηθούν οι γυναίκες σε κρίσιμους τομείς επιμελητείας ώστε να αποδεσμευτεί πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό από άνδρες και να ενισχυθούν άλλοι τομείς όπου υπάρχει λειψανδρία. Η ομοψυχία που επιδείχτηκε από όλους ‘και η ‘κινητοποίηση του τοπικού πληθυσμού εκτός από συγκινητική ήταν και αξιέπαινη έως παροιμιώδης. Στο πρώτο κάλεσμα και στις, αυθόρμητες κινητοποιήσεις πολιτών ανεξαρτήτου ηλικίας και φύλλου αντικατοπτρίστηκε το πνεύμα του προαιώνιου και διαχρονικού Έλληνα. Περίτρανη απόδειξη λοιπόν και εφαρμογή της παλλαϊκής άμυνας χωρίς ίχνος θεσμικού συντονισμού αλλά με μόνο αισθητήριο την κοινή συνισταμένη που είναι η αγάπη για την πατρίδα. Το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ένα.
Ο θεσμός της Εθνοφυλακής έχει ανάγκη αναμόρφωσης και αναπροσαρμογής σε νέα δεδομένα. Έχει ανάγκη οργάνωσης σε νέες βάσεις, σε νέο δόγμα, σε νέες ιδέες και να πάψει επιτέλους να αποτελεί τον μεγάλο ασθενή πού ούτε τον θεραπεύουμε αλλά ούτε και θέλουμε να πεθάνει.
Οι ιδέες που κατατίθενται από διαφόρους – από πρακτικές έως μη εφαρμόσιμες – πολλές. Τολμηρές και ρηξικέλευθες πολλές φορές όπως η εκπαίδευση των γυναικών στα όπλα και σε εθελοντική βάση, όμως δεν είναι μη εφικτές. Άλλωστε αποτελούν μόνιμο και επίμονο αίτημα των ίδιων των γυναικών – τουλάχιστον στις ακριτικές περιοχές.
Κλείνοντας θα επισημάνω πως Καρδιά και Πίστη υπάρχει. Βούληση πολιτειακή χρειάζεται για να μην καταλήξουμε Ραγιάδες εμείς, Ραγιάδες και τα παιδιά μας, Ραγιάδες και τα παιδιά των παιδιών μας.
Ζιατάκης Φώτιος
Πτυχ. Μηχ/γος Μηχ/κός
Εθνοφύλακας του ΤΕΘ Λαβάρων
