Home / Θρακιωτικη Ποιηση (page 10)

Θρακιωτικη Ποιηση

Ένα καλάθι λάθη…

– Όσοι μας κυβέρνησαν τα περασμένα χρόνια κατόρθωσαν οι ανίκανοι με ίντριγκες και πάθη να φορτώσουν στο λαό χίλια δυο βάρη. Κι έτσι αυτός ο δύσμοιρος τα πάνδεινα να πάθει κι αυτοί αδιάφοροι γεμίσανε ένα καλάθι λάθη.   – Μα ...

Read More »

Αφόρετη ομορφιά

Αφόρετη ομορφιά με νιάτα πορφυρά στολίδια που λερώνονται στη λάσπη. Το σώμα σου βορά στου χρόνου τη φθορά. Πορφύρα τα σεντόνια έχει βάψει.   Αθώρητη τη μέρα, το βράδυ λαμπερή στον οίκο σου κυρία των τιμών. Ρουμπίνι με ακμές τις ...

Read More »

Προσοχή στο βολάν

Όσοι κρατούνε το βολάν θα πρέπει να προσέχουν με υπερβολική ταχύτητα ποτέ τους να μην τρέχουν.   Πολλές φορές χαθήκανε ζωές χωρίς αιτία γιατί τους άρεσε πολύ να τρέχουν με μανία.   Είναι κρίμα κι άδικο να χάνονται ζωές καθημερινώς ...

Read More »

Μαργαρίτα ο χρόνος

Μαργαρίτα ο χρόνος θυμίζει. Τα λεπτά, πέταλα που μαδάει και περνούν οι εποχές… τα έτη οδεύουν στο χθες… Η ζωή μας σελίδες γυρνάει.   Μαργαρίτα ο χρόνος θυμίζει. Οι ώρες, στήμονες που αγαπάει όταν πάρει τη γύρη… το λουλούδι θα ...

Read More »

Ρακοσυλλέκτης

Παλιώσαν τα ρούχα που φορά σα τα φθαρτά μας κάλλη. Λιώσαν τα νιάτα του. Βορά στου κόσμου το τσουκάλι.   Αυτό το γλυκαδιάφορο με το ρηχό κουτάλι που ζεματά τον άφορο τον καταντά ρετάλι.   Ράκη τα ρούχα που φορεί ...

Read More »

25η Μαρτίου

Ημέρ’ ατίμητη, η ανατολή σου αιώνων σκόρπισε τη σκοτεινιά. Το φως εφίλησες και το φιλί σου μια νέα εγέννησε, μια νέα γενιά.   Όρη διασκέλισες, ω θεία Ημέρα, κι’ άναψ’ ο ήλιος σου την πυρκαγιά κ’ είπες κι’ ακούστηκες ως ...

Read More »

Ελλάδα

Δυό Ελληνόπουλα, δυό γιοί, με φλόγα στην καρδιά και στο μυαλό την ακριβή, τη σκλάβα λεφτεριά ξεκίνησαν ένα πρωί που θύμιζε βραδιά να βρούνε στην πατρίδα τους πιστά, γερά κλαδιά.   Πόλεις, αστούς συνάντησαν, χωριά και οικισμούς με άντρες πολλούς ...

Read More »

Ευχαριστήριο στους γιατρούς του Νοσοκομείου Διδυμοτείχου

Του Διδυμοτείχου οι Γιατροί ακούραστα δουλεύουν και για να σώσουν ασθενείς ημερόνυχτα παλεύουν.   Είναι αυτοί οι άνθρωποι που δίνουνε ελπίδα σε όσους τους βρίσκει παγωνιά τους δέρνει καταιγίδα.   Απ’ τα χρυσά τα χέρια τους και απ’ την καλή ...

Read More »

«Οι πενθούντες» (Για την Ελένη Λιανοπούλου)

– Τι ατυχία! Η εκκλησιά γεμάτη είναι με κόσμο! Έχουν κηδεία! Στέφανα πολλά κι ο κόσμος, πλήθος, έρχεται ακόμα. Πρέπει εμείς την εκκλησιά να δούμε όμως, που ξένοι είμαστε. Μα ποιον κηδεύουν τάχα; Σίγουρα νέος θα ’τανε ή κάποια νια ...

Read More »

Οι ταλαίπωροι πρόσφυγες και μετανάστες

Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ και τι να περιγράψω αυτά που νιώθω μέσα μου αυτά θέλω να γράψω.   Ραγίζει η καρδούλα μου και άλλο δεν αντέχω τους πρόσφυγες μες στις σκηνές βρεγμένους να τους βλέπω.   Βλέπω τα μικρά ...

Read More »