Θρακιωτικη Ποιηση

Άνθρωπε γλυκέ μου άνθρωπε με την τόση σου σοφία πρέπει να δείξεις κάποτε και εσύ ευαισθησία.   Να δεις θερμά τριγύρω σου με καθαρό το μάτι σ’ αυτόν τον κόσμο που πονά να του προσφέρει κάτι.   Σε έχει ανάγκη να τον δεις και να βρεθείς κοντά του για να του...

Εγέρασα μωρέ παιδιά, εγέρασα,  άσπρισαν τα κατάμαυρα μαλλιά μου,  παλιά σαν το πουλάκι πέταγα,  μα τώρα κόπηκαν τα φτερά μου.    ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ:  Κάθε μέρα που περνάω, για τα γηρατειά μιλάω,  συλλογισμένος τις μετράω, ως εκεί που θα τις πάω.   ΜΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ:  Μα την αλήθεια...

Φύγαν τα νιάτα απ' τα χωριά  Χάσαμε τα παιδιά μας.  Και μείναμε οι γέροντες  Στα άδεια τα χωριά μας. Βούβα παντού απλώθηκε  Σ' όλους τους μαχαλάδες  Αν βγεις νύχτα απ’ το σπίτι σου  Θα μπλέξεις σε μπελάδες. Σαν κούτσουρα απομείναμε  Οι γέροι στα χωριά μας.  Και καρτερούμε τις γιορτές  Να...

Που πήγες νεότη και έφυγες; στα μακρυνά στα ξένα; και έστειλες τα γερατιά να' ρθούνε και σε μένα.   Να περπατήσω δεν μπορώ τα μάτια μου δεν βλέπουν οι καταιγίδες της ζωής στην κεφαλή μου πέφτουν.   Ρυτίδες πολλές στο πρόσωπο και σε όλο το κορμί μου και εμπειρίες πάρα πολλές γνωρίζω...

Η μάνα δουλεύει στο νησί για να τα βγάλει πέρα Η κόρη σπουδάζει στα ΤΕΙ και βρίσκεται στα Σέρρας.   Τα λένε στο τηλέφωνο μάνα και κόρη αντάμα  Οι δυο νιώθουν ορφανές κ’ αρχίζουνε το κλάμα.   Μαμά εγώ αγάπησα έναν ξανθό τσακίρη Όταν τελειώσω τις...

Σαν ήρθε πάλι η Άνοιξη ομόρφηνε η πλάση ζευγαρωμένα τα πουλιά φωλιάζουνε στα δάση Ζευγαρωμένα κελαϊδούν ζευγαρωτά πετάνε κι αυτά τα αθώα πλάσματα για έρωτα διψάνε Κάθε κλωνάρι από δενδρί φιλοξενεί πουλάκι το αγκαλιάζει με στοργή και με πολύ αγάπη Μέσα  στη φύση κελαϊδούν με πάθος πτερουγίζουν με τα λεπτά αισθήματα τον έρωτα γνωρίζουν Όλα...

Τον ήλιο βάζω μάρτυρα τον ουρανό σφραγίδα  τόσους ανθρώπους συναντώ χαμόγελο δεν είδα.  Ξύπνα καημένε Περικλή απ' τον Χρυσό Αιώνα  κοίτα πώς καταντήσαμε τον τωρινό Αιώνα.  Να δείτε πώς πλουτίζουνε αυτοί που κυβερνάνε  και αφήνουν ε έναν λαό ιστούς δρόμους να πεινάνε.  Καθημερινά περικοπές και...

Στης πλατείας τα παγκάκια κάθονταν τα γεροντάκια και περνάγανε τις ώρες στις μεγάλες τους τις μπόρες.   Μια γελούσαν και μια κλαίγαν για τα νιάτα πάντα λέγαν πως περάσανε τα χρόνια φύγαν και τα χελιδόνια.   Χάνεται η ομορφιά τους και ραγίζει η καρδιά τους χάνουνε και την υγειά τους στη σκληρή...

 Η γυναίκα: Μάνα, αδερφή, φίλη, σύντροφος, σύζυγος, παιδαγωγός, μάνα των παιδιών μας. Με την δυναμικότητά της, τη δραστηριότητά της την δεξιοτεχνία της, την παιδεία της, την ευφυΐα της, την τρυφερότητά της, το ταλέντο της, την ευπρεπή συμπεριφορά  της, και την αξιοπρέπειά της,  κατέκτησε τόσα πολλά, αγνά, καθαρά, αξιοκρατικά. Έχει διαπρέψει...

Καρδιά μου χαμογελάς, χαρούμενη μου μιλάς, ασταμάτητα τραγουδάς, καρδιά μου λαμποκοπάς. Καρδιά μου  όλον τον κόσμο αγαπάς, μέσα στο στήθος μου χοροπηδάς, από αγάπη σπαρταράς, συνεχώς μέρα και νύχτα ξαγρυπνάς.  Καρδιά μου μη κλαίς  με δάκρυα μου πλημμυρίζεις, τα όνειρά μου σβήνεις , τις κακές αναμνήσεις μη μου θυμίζεις. Καρδιά μου...