Θρακιωτικη Ποιηση

Μάτια που βούρκωσαν, του Νότου ζωγραφιές λίμνες, τις άγγιξαν αγγέλων πινελιές μέσα τους άφησαν δυό σμαραγδιών κηλίδες.   Μάτια που δάκρυσαν, ουράνιες συννεφιές βάρκες που στόλισαν χρυσές ακρογιαλιές στην άμμο κύλησαν αυγής δροσοσταλίδες.   Μάτια που αγάπησαν, αμέτρητες ευχές καρδιές τον έρωτα σ' απόρθητες φωλιές έσταξαν κι άνθισαν στα...

Εγώ δεν είμαι ειδικός για αίμα να φροντίζω ούτε και αρμόδιος πολλά για να γνωρίζω.   Είμαι άνθρωπος απλός, όπως και τόσοι άλλοι, όσοι αίμα δίνουνε έχουν καρδιά μεγάλη.   Ακούμε πάντοτε συχνά για αίμα να μιλάνε και από τον καθένα μας λιγάκι να ζητάνε.   Με κάθε μέσο μαζικό μας λένε κάθε μέρα για να...

Ήταν σκοτάδι Πάνπυχτο καί βγήκε στό Σεριάνι Ήθελε τήν Φορά αύτή Μέγα Κακό νά κάνει   Αίμα ΗΡΩΩΝ Ζήταγε καί στήνει έκεί Καρτέρι τούς παίρνει καί Ξεχύνεται Άλλο κακό νά κάνει   Έκεί κοντά στήν Άμοργό σ ένα μικρό Νησάκι Τρείς Ήρωες συνάντησε καί κέρασε Φαρμάκι   Τουλίτσης Άναστάσιος Λευθέρης Εύαγγέλου κι ό Κων-νος Πανανάς Όλοι μορφές...

Το μέλλον συνθλίβει ενίοτε τις ελπίδες των νεανικών χρόνων Πολύ κοντά στην λίμνη ρέει μια πηγή ανάμεσα σε δύο βράχους σε μια γωνιά. Χαρούμενα το νερό την πορεία του ξεκινά σαν σκοπό να είχε να πάει πολύ μακριά.   Μουρμουρίζει: «Ω! τι χαρά! Κάτω από τη...

Ξύπνα αγρότη ταπεινέ και σφίξε τη γροθιά σου γιατί σε κλέβουν το ψωμί μπροστά απ' τα παιδιά σου.   Η αγροτιά μας η ταπεινή και πάντα αδικημένη σαν καλαμιά μες στους αγρούς σε έχουν ξεχασμένη.   Σε δέρνουνε οι άνεμοι μεγάλες καταιγίδες χωρίς να βρίσκεις ζεστασιά μονάχα αδικίες.   Ο κόμπος πλέον έφτασε στο χτένι...

Οι μακρόσυρτοι λυγμοί των βιολιών του φθινοπώρου πληγώνουν την καρδιά μου με μια μονότονη βαρυθυμιά. Σαν να πνίγομαι και ωχρός όταν ηχεί ο εσπερινός, θυμάμαι μέρες παλιές και κλαίω. Και παρασύρομαι στον κακό άνεμο, που με σέρνει εδώ κι εκεί όμοια μ' ένα φύλλο...

Μάνα Ελλάδα όμορφη πολυβασανισμένη η μοίρα σου το έφερε να ζεις δυστυχισμένη.   Είναι μεγάλος σου καημός πολλά τα βάσανά σου διότι σε πληγώνουνε τα άτακτα παιδιά σου.   Και σε φοράνε δυστυχώς το αγκάθινο στεφάνι και αθεράπευτες πληγές παντού σου έχουν κάνει.   Με τις πολλές σου τις πληγές δεν ξέρω πως αντέχεις κουράγιο...

Λαμπρή εικόνα τ' ανθοστόλιστο λιβάδι ο ήλιος στέλνει τις αχτίδες του στα άνθη και η γύρη με της μέλισσας το χάδι απ΄ του στήμονα το σώμα θα χαθεί.   Με τη δροσιά και το φύσημα του ανέμου ο ιστός μιας αράχνης που υφάνθει σε κλαδάκια απ'...

Το πράσινο τρένο μεταφέρει την "ποδιά" μας να σκεπάσει του πολέμου τα παιδιά που διψάνε και πεινάνε και ζητάνε γιατρειά απ'της ειρήνης την κατάλευκη "χροιά". Το τρένο στέλνει τη φιλεύσπλαχνη ματιά μας τη φροντίδα για τα άπορα παιδιά μας την αγάπη που ειν' ασπίδα και...

Λεπτά ατέλευτα, δείκτες ασάλευτοι αυτό το κλάμα σου, το απαρηγόρητο σχίζει τα "ορη" μου και με καρφώνει από τον ώμο ως την καρδιά μου. Καρφιά ασμίλευτα, ήλοι ακάλεστοι Θεέ το χέρι Σου, χέρι αόρατο στείλε και η κόρη μου, αχ μη διπλώνει από τον πόνο στην...