Θρακιωτικη Ποιηση

Μία ζωή ολόκληρη, τα ίδια ακούω λόγια, πως εκπολιτιζόμαστε, όσο περνούν τα χρόνια, μα εμένα επιτρέψτε μου, να έχω επιφυλάξεις, θυμάμαι κάτι όπου διάβαζα, εις του Δημοτικού, τις τελευταίες τάξεις. Ήταν παλιό βιβλίο, απ' την πατρίδα των γονιών, θαρρώ ήταν φερμένο. Στις πρώτες τους σελίδες, λιγάκι...

Λάμπη, θα σε θυμόμαστε,   γιατί τα μάτια σου ήταν γεμάτα λάμψη, γιατί το πρόσωπο σου έλαμπε, γιατί το γέλιο σου ηχούσε πάντα χαρωπό, γιατί όλη σου η ύπαρξη ήταν λαμπερή.   Λάμπη, θα σε θυμόμαστε   για το αστείρευτο χιούμορ σου, για την καλή σου την καρδιά, για το...

Τώρα στο γέρμα της ζωής, τα λάθη μου μετράω, στον δεύτερό μου εαυτό, τι έφταιξε ρωτάω. Απλόχερα εμοίρασα, σε όλους την αγάπη,, μόλις όμως βολεύτηκαν, μου γύριζαν την πλάτη, κι ανάδρομη η σκέψη  μου, τα πίσω εμπρός μου φέρνει, μα, ν' αναγυρίσω το στρατί,...

Της χώρας το κατάντημα, με πείραξε λιγάκι, και μούρθε αυθόρμητα στο νου, παλιό ένα τραγουδάκι, μην το ξεχάσουμε οι παλιοί, κι νέοι ας το μάθουν, τα ότι πάθαμε εμείς, τα ίδια κι αυτοί μην πάθουν. Το τραγουδούσε η Βέμπο, σ' ένα γλυκό σκοπό, θαρρώ...

Τρένο και πάλι τρένο όπου και αν ταξιδέψω πάλι τρένο θα γυρέψω Ρωτώ σε κάποιον μια φορά με τι ταξιδεύεις μπάρμπα και αυτός αμέσως απαντά με τρένο ταξιδεύω πάντα. Και του λέω γιατί διότι όλος ο κόσμος σήμερα κινείται με τιμόνι για δες τε τα αυτοκίνητα γεμάτοι είναι...

Στην ζωή μου η άπονη μοίρα, με πολέμησε τόσο σκληρά, μα κι εγώ την απόφαση πήρα, το κεφάλι, μη σκύψω σταλιά, γιατί σύμβολο είχα ένα σκύλο, ένα σκύλο με δύο ποδάρια. Τον καλό, τον πιστό μου φίλο, που μαζί τρέχαμε μες στα χορτάρια. Τα δυο τα είχε...

Ρωτώ τον εαυτό μου, που οδεύει προς τη δύση, αν όσα έζησε παιδί, θέλει να ξαναζήσει. Ήμουν πολύ περίεργο, να μάθω προσπαθούσα, κι έτσι τα πάντα ζύγιζα, και παρακολουθούσα. Βασανισμένοι οι άνθρωποι, μα είχαν κάτι άλλο, θαρρώ πως ήταν άξιο, κι αληθινά μεγάλο. Στα φτωχικά...

Ήταν μια νυχτιά Μια καλοκαιριά, Ήρθε και μ' έφερε Την μαύρη συννεφιά, Τη μπόρα την κακοκαιριά   Ήταν μια νυχτιά Με μαύρη καταχνιά Χωρίς το φεγγάρι Και τ' αστέρια Να φέγγουν από ψηλά   Ήταν μια νυχτιά Με κρύο με τρελοβοριά Είχα παρέα συντροφιά Την μαύρη μοναξιά   Ήρθε μια νυχτιά Κοντά στο γλυκοχάραμα Με ξύπνησε κι' έσβησε Το...

Μολύβι νιώθω την καρδιά, και είπα να ξεσπάσω, και για τ' απρόσμενα δεινά, λίγα λόγια να γράψω. Αδέλφια μου συνΈλληνες, χάσατε τα μυαλά σας, κι όλα τα θυσιάζετε, στο ιδεολόγημά σας; Πάνω απ 'όλα πάντοτε, θαρρώ ειν' η Πατρίδα, πως το καταλαβαίνουμε, το είχα...

Στην αγκαλιά μου κούρνιασε, λες σαν μικρό πουλάκι, τ' αγαπημένο το όμορφο, μικρό μου εγγονάκι, και μεσ' την αγαλλίαση, που ένιωθε η ψυχή, λες μ' έναν τρόπο μαγικό, ξανάγινα παιδί, και νά μαι καθισμένος, στου παππού την αγκάλη, και παραμύθι ως πάντοτε, ξανά ακούω...