Θρακιωτικη Ποιηση

Πολλά γιατί, μες στη ζωή, τον κόσμο βασανίζουν. Κι όμως, αυτά ανεξέλεγκτα, όλους μας κουλαντρίζουν. Και σαν πρώτο μέγα γιατί, που άκουσα και λένε. Ήταν! Γιατί να γεννηθώ φτωχός; Για τούτο πολλοί ... κλαίνε. Γιατί, αρρώστιες να με βρουν, ενώ άλλους τους προσπερνάνε, και...

Στην ατέλειωτη σιγή των αστεριών, Ήρθε μες την νυχτιά, Νυχτολούλουδου άρωμα, Ποθητή συντροφιά, Λόγια μεστά, Ανάσα  ζεστή, Κορμί φωτιά, Άγγιξαν, καρδιές και ψυχές, Λουλούδι του έρωτα άνθισε, Αγάπη φύτρωσε, Στο περιβόλι της ζωής. Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης

Είναι του ανθρώπου η ζωή, εκατό σκαλοπάτια, που τα διαβαίνει, όπου κι αν ζει, σε στάβλους  ή σε παλάτια. Αλλά, τα σκαλοπάτια αυτά, δεν τα διαβαίνουν όλοι. Άλλοι, τα διασκελίζουν εύκολα, μα άλλοι πέφτουν σε ... σκόλη. Ανάλογα τι είναι γραφτό, της μοίρας...

Ξέχασες; Μην τα ξεχνάς όλα.Μια βροχή δε θα τα ξεπλύνει.Είναι πολλές πράξεις κι όχι παρόλακαι τίποτα δεν μπορεί να τα απομακρύνει.Είναι σωστό όμως κάποια να τα αφήσεις πίσω.Είναι ότι η ζωή προχωράει. Τον εαυτό μου λες όρθιο πρέπει να κρατήσωγιατί...

Πού πήγες νιότη και έφυγες στα μακρινά στα ξένα; και έστειλες τα γερατειά να ‘ρθούνε και σε μένα; Να περπατήσω δεν μπορώ τα μάτια μου δεν βλέπουν οι καταιγίδες της ζωής στην κεφαλή μου πέφτουν. Βλέπω τα νέα τα παιδιά σαν τα ελάφια τρέχουν έχουν και τη δύναμη τα πάντα...

Ο καθένας μας αργεί αλλά καταλαβαίνει καλά,παίρνει μηνύματα πολύ σοφάπώς δεν είναι ανάγκη σε όλους να αρέσειόμορφη εικόνα γύρω του να δέσει.Τον εαυτό του αρχίζει να λογαριάζει,με χέρια αγάπης να τον αγκαλιάζεικαι να λέει εδώ έπρεπε να οδηγηθείπριν εξαντληθεί...

Πολλοί αναρωτήθηκαν,  άλλοι,  και τώρα αναρωτιούνται, αν φρόνιμο είναι στη ζωή, όλα να συζητιούνται.  Κάποιοι,  φτάσανε  και στο έσχατο,  σημείο να ρωτούν. Αν πρέπει να ζουν ή να μη ζουν και μόνοι τους απαντούν.  Είναι γνωστό το δίλημμα, του Άμλετ στο Σαίξπηρ(ο), μα ο ...

Διάλεξε την Αμερική, την πιο δυνατή χώρα, για να της δείξει, ποιος μπορεί και τι, να κάνει τώρα. Είναι ο τυφώνας. Ένα  φυσικό φαινόμενο, που πλήττει, όταν και όπου θέλει αυτό, τη γη μας, τον πλανήτη. Και πράγματι οι άνθρωποι, φεύγουν αλαφιασμένοι, κι αναζητούν...

Ναυαγισμένο σε πέλαγο βαθύαπέμεινες υπερφορτωμένο σκαρί.Πληγωμένο από κύματα δυνατάβούλιαξες χωρίς να έχεις οχυρά.Άδειοι κάποιοι από αισθήματασου δημιούργησαν μόνο προβλήματαάνθρωποι που σε πλησιάσανκαι την καρδιά σου μουδιάσαν.Έδωσες και δεν πήρεςΚανέναν δεν αποπήρες.Αλλά πόσοι το αναγνώρισανκαι με βήματα ομαλά προχώρησαν.Πάλεψες για...

Ο Διογένης, ο κυνικός, του Ικεσία ο γιος, ήταν σαν τον πατέρα του νομισματοποιός. Μια παραχάραξη έκανε, γι αυτό τον εξορίσαν, κι απ' τη Σινώπη μακριά, στην Αττική τον ρίξαν. Εκεί έγινε μαθητής του κυνικού Αντισθένη,  και ό,τι είπε κι έκανε, στον κόσμο αυτό...