Θρακιωτικη Ποιηση

Πόλη μου, μαύρη και στεγνή έγινες από τις στάχτες. Έτρεξαν φίλοι και εχθροί τον πόνο να πατάξουν. Θεέ μου και Μεγαλόχαρη βοήθησέ μας πάλι. Ζωή καθαρή και ζωηρή να ζήσει κάθε μια ψυχή και ας λύγισε και πάλι. Στην Θράκη, την Ελεύθερη, νικήσαμε και πάλι. Μαρίνα Κατσίκια Αλεξανδρούπολη

Βασίλη, μας ξάφνιασες δυσάρεστα μας έχει συγκλονίσει και δεν υπάρχει άνθρωπος να μην τον συγκινήσεις. Έφυγες στα ξαφνικά απ’ την ταπεινή ζωή σου, πραγματικά μας συγκλόνισες με αυτήν την είδησή σου. Βασίλη, έφυγες νωρίς νωρίς απ’ τη ζωή σου, νωρίς απ’ τη γυναίκα σου και απ’ τα λατρευτά παιδιά σου. Νωρίς...

Κάποιος κάποτε δολίως, θέλησε να   εκμεταλλευτεί,  όλα τα όνειρα των νέων,   και τους είχε υποσχεθεί,   μια ζωή αλλιώτικη, αν  σπουδάζει η νεολαία, και δεν μένει στο χωράφι, ή σε τέχνη ... αγελαία.  Γι αυτό και διπλασίασε τους εισακτέους στα ΑΕΙ, και τούτο νομοθέτησε, να...

Ένας καλός λόγος, μια αγκαλιά,πόση αξία και δύναμη έχουν.Δίνουν παρηγοριά και φτερά,κάνουν τους ανθρώπους να αντέχουν.Πόσο ο καθένας τα χρειάζεταιτα λόγια τα γλυκά.Νιώθει να μοιράζεταιτα προβλήματα τα βαριά.Όπως τα θέλεις εσύ αυτά,δώσ΄τα και στον συνάνθρωπό σου.Μην είσαι φειδωλός, δώσε...

"Πέθανε η γυναίκαπου την κακοποίησε ο σύζυγός της.Πόσες άλλες για τον ίδιο λόγο."Ένα φαινόμενο σαν μια μεγάλη μπόραπου δυστυχώς υπάρχει χρόνια τώρα.Βία εργασιακή, βία κοινωνική,βία οικογενειακή και συζυγική.Συνθήκες τραγικές που εξαπλώνονταιγιατί οι άνθρωποι δε συμμορφώνονται.Έτσι ακούμε για παρενόχληση σεξουαλική σε...

Με παρέα το ολόγιομο φεγγαράκιένα αυγουστιάτικο βραδάκιμου΄πες με ολόγλυκια μιλιά το σ΄αγαπώκι ένιωσα στον ουρανό να πετώ.Ενώσαμε τις αναπνοές μας,δέσαμε γερά τις ψυχές μας,νιώσαμε αγάπη τι θα πεικαι ταξιδέψαμε με ήλιο και βροχή.Τα μονοπάτια που διαβήκαμε πολλάμα πάντα υπήρχε...

Ποιος να το έλεγε ποτέ, η  ελληνίδα γλώσσα, να χάνεται σιγά - σιγά, σα να 'ναι συνιστώσα! Τι και αν είναι πλούσια, κι αν είναι γλωσσομάνα. Τι κι αν από τα σπλάχνα της, πήραν όλοι το «μάνα». Πήραν λέξεις και λήμματα, που σε  καμιά άλλη γλώσσα δεν έβρισκαν το...

Μεγάλο πλήγμα έπαθε η ταπεινή Ελλάδα, οι φωτιές μάς δημιούργησαν προβλήματα μεγάλα. Κάηκε η Ελλάδα μας, κάηκαν τα σπίτια μας, κάηκαν και άνθρωποι και ράγισε η καρδιά μας. Έχουν μαυρίσει τα βουνά καμίνι έχουν γίνει, τίποτα το όρθιο δεν έχει πλέον μείνει. Ακούμε πάντοτε συχνά και βλέπουμε ακόμα να γίνεται το πράσινο, μαύρο καμένο...

Μπορείς να προσφέρεις αίμα;Κάν΄το με θέληση και αγάπη.Η προσφορά σου ανεκτίμητη.Δε σου στοιχίζει τίποτα.Δίνει όμως ζωή σε κάποιους ανθρώπους που κινδυνεύουν.Δεν είναι υποχρέωση.Είναι μεγάλη εθελοντική πράξη.Πράξη αλληλεγγύης που χρειάζεταιευαισθησία και ενδιαφέρον για τους συνανθρώπους μας.Αν τα έχεις αυτά γίνεσαι δότης και σώζεις...

Φτιάξε τον παράδεισό σου, όπου κι όποτε μπορείς. Φτιάξε τον, όπως τον θέλεις. Τότε    μόνον θα χαρείς. Μην περιμένεις άδικα. Κανείς δεν στον χαρίζει. ακόμη κι ο Δημιουργός. Αυτός, που τα πάντα ορίζει! Μα,   όταν τον φτιάξεις, πρόσεξε, μην είναι  μόνο για σένα. Να είναι τόπος  για πολλούς κι άτομα...