Θρακιωτικη Ποιηση

Μάνα Ελλάδα όμορφη πολυβασανισμένη η μοίρα σου το έφερε να ζεις δυστυχισμένη.   Είναι μεγάλος σου καημός πολλά τα βάσανά σου διότι σε πληγώνουνε τα άτακτα παιδιά σου.   Και σε φοράνε δυστυχώς το αγκάθινο στεφάνι και αθεράπευτες πληγές παντού σου έχουν κάνει.   Με τις πολλές σου τις πληγές δεν ξέρω πως αντέχεις κουράγιο...

Λαμπρή εικόνα τ' ανθοστόλιστο λιβάδι ο ήλιος στέλνει τις αχτίδες του στα άνθη και η γύρη με της μέλισσας το χάδι απ΄ του στήμονα το σώμα θα χαθεί.   Με τη δροσιά και το φύσημα του ανέμου ο ιστός μιας αράχνης που υφάνθει σε κλαδάκια απ'...

Το πράσινο τρένο μεταφέρει την "ποδιά" μας να σκεπάσει του πολέμου τα παιδιά που διψάνε και πεινάνε και ζητάνε γιατρειά απ'της ειρήνης την κατάλευκη "χροιά". Το τρένο στέλνει τη φιλεύσπλαχνη ματιά μας τη φροντίδα για τα άπορα παιδιά μας την αγάπη που ειν' ασπίδα και...

Λεπτά ατέλευτα, δείκτες ασάλευτοι αυτό το κλάμα σου, το απαρηγόρητο σχίζει τα "ορη" μου και με καρφώνει από τον ώμο ως την καρδιά μου. Καρφιά ασμίλευτα, ήλοι ακάλεστοι Θεέ το χέρι Σου, χέρι αόρατο στείλε και η κόρη μου, αχ μη διπλώνει από τον πόνο στην...

(Μικροί ανθοί που πνίγηκαν) Χάιδεψε, σκέπασε ανθούς, της θάλασσας η αλμύρα, δάκρυ του Αιγέα έσταξε, τους έλουσε με μύρα. Ο γιος του άνοιξε πανί, μαύρο στη μαύρη μοίρα και η μάνα, χήρα και ορφανή, την άμοιρη της χείρα, για να χαϊδέψει τον ανθό, να...

Κοιτάω άνεργους να ψάχνουν τη φυγή στέρφο επιούσιο στα χείλη τούς παρέχουν. Νιώθω πνοές να μου παγώνουν το κορμί με στάλες πόλεμο τ'αγγίζουν και το βρέχουν.   Κοιτώ τους νέους ευκαιρίες να ζητούν για να μπορέσουν τη ζωή τους να κατέχουν. Θωρώ ελπίδες λαθρομεταναστών ζούνε σε "έρημα"...

Ήθελα νά 'χα χρυσό νόμισμα να παριστάνει στη μιά του όψη τον Καβάφη και στην άλλη τον Τσιτσάνη.   Για να το στρίβω με τις Μούσες και τις Χάριτες κορώνα γράμματα ψάλλοντας και απαγγέλοντας Θνητών Ανθρώπων έργα αθάνατα...   Γιώργος Μαυρομουστάκης

Αγαπημένη μου αδερφή είμαστε όλοι εδώ ήρθαμε να σε δούμε το τελευταίο το αντίο σου με πόνο να στο πούμε.   Η κόρη σου και οι γαμπροί σου είναι εδώ κοντά σου είναι και τα εγγόνια σου που τα είχες στην καρδιά σου.   Είναι και τα ανέψια σου και η...

Φεύγει, πάει ο χρόνος, περνάει το κορμί μας ζαρώνει, γερνάει και η μνήμη γυρνάει σε παλιές εποχές.   Για να "φάει" το κορμί που "πεινάει" πικρές, γλύκες η ζωή το κερνάει μα η μνήμη ζητάει ακρογιαλιές και εξοχές.   Όταν φεύγει ένα έτος κάποιο άλλο το αλλάζει Στην...

Χαμόγελο αινιγματικό στο πελιδνό σου πρόσωπο που το φωτίζει και το στολίζει.   Χαμόγελο της Μόνα Λίζα που απαθανάτισε με το χρωστήρα του ο καλλιτέχνης και η λάμψη του μάς πλημμυρίζει.   Σα Σφίγγας αίνιγμα που έλυσε ο Οιδίπους εκείνη γκρεμίστηκε και αυτός το σύμπλεγμα ατενίζει.   Σα Σίβυλλας διττός χρησμός άνθος...