Θρακιωτικη Ποιηση

Χοροί Ισραήλ, που μ' ανήμπορα πόδια, με την δύναμη Εκείνου, τον πόντο περάσατε, με την θέληση Εκείνου, με μάνα χορτάσατε στην ερήμου την κάψα, με νερό ξεδιψάσατε. Με την πρώτη ευκαιρία, στης ερήμου το διάβα, τον Θεό λησμονήσατε, και αμέσως, αμέσως, στον Θεό Μαμμωνά, χρυσό άγαλμα...

Είναι, Έβρε, ο δρόμος σου μακρύς από εκεί που αρχίζεις, από τη Μέστη, όταν κανείς έρχεται από τις Σάπες. Και φτάνεις ως τα Δίκαια κι ως το Ορμένιο φτάνεις κι είναι όλα τα χιλιόμετρα πάνω από διακόσια.   Η Μεσηβρία σε καλεί πρώτη, για...

Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ και πως να πρωτοαρχίσω, για τον Χριστόδουλο Ξηρό λιγάκι θα μιλήσω.   Ένας βαρυποινίτης ξακουστός με τόση ευκολία να παίρνει τόσες άδειες από αυτήν την πολιτεία.   Και τώρα όλοι τρέχουνε τρέχουν και δεν φτάνουν που το πουλάκι πέταξε και τώρα πια το χάνουν.   Ξηρός εδώ Ξηρός εκεί που...

Ο νους όταν υψώνεται, πουλί λες στον αέρα, τ' ανθρώπου τις μικρότητες, όλες τις κάνει πέρα, και σαν θωρεί από ψηλά, τα όσα δεν γνώριζε, ανακαλύπτει ότι, του νου του την πορεία, σαφώς δεν γνώριζε. Το χρήμα είναι αφορμή, ακόμα και η δόξα, της...

Να τα σύννεφα τα άσπρα πώς πάνε! Τρέχουν, φεύγουν γοργά προς τη Δύση, να προλάβουν τον ήλιο πριν σβήσει· πριν τα σκότη να ’ρθουν λαχταράνε! Προλαβαίνουν τον ήλιο, κοκκινίζουν την πλάση και γαλήνη ουράνια τις καρδιές ας σκεπάσει!   Σουρουπώνει…! Όλη η πλάση ησυχάζει…! Κάπου κάπου ένα...

Γέροντας τώρα στα στερνά, κάτι αναθυμάμαι, οι αναμνήσεις όνειρα λες, όταν πισωγυρνάνε. Φτώχεια υπήρχε τότε, ναι, και βάσανα μεγάλα, οι δυσκολίες άρχιζαν απ' της μάνας το γάλα, μα υπήρχε πάντα λεβεντιά, υπήρχε περηφάνεια, όμορφα ζούσαν και απλά, κι ας ζούσαν στην αφάνεια. Σε κάθε μια...

Πάμε να φύγουμε, πάμε μακριά, όσο μπορούμε κι υπάρχει καιρός. Έρχεται μπόρα, κακοκαιριά, όλοι ξυπνήστε, πάμε όλοι! Εμπρός!   Έχουμε δρόμο να κάνουμε, έχουμε κι άλλα μπροστά μας, πρέπει, παιδιά, να υπομείνουμε, πέτρα να γίνει η καρδιά μας!   Κι όταν θα φτάσουμε κάποτε όπου μας βγάλει η μοίρα, νέα ζωή...

Χθες το βράδυ που ’βρεχε, μες στη μοναξιά μου ήρθες μες στον ύπνο μου, μες στα όνειρά μου.   Όμως, όταν ξύπνησα, κοίταξα τριγύρω· όλα ήταν αδειανά, πουθενά δεν ήσουν.   Η βροχή σταμάτησε κι έκλεισα τα μάτια, μήπως και σε ξαναδώ, το όνειρο όμως πάει!   Κι όταν πια ξημέρωσε, δίπλα μου δεν ήσουν. Μια...

Απ' του αγέρα την ορμή, δαρμένος στέκει βράχος, ανάμεσα σε άλλους, και όμως ειν' μοναχός. Το λίγο χώμα πού 'στειλε, ο αγέρας με μανία, το έκρυψε στις σχισμάδες του, και είναι ευλογία. Τον μαστιγώνει η βροχή, το κρύο τον παγώνει, μα να κει στις...

Κλωθοργυρνάμε οι άνθρωποι, Του χρόνου ο κύκλος σταθερός. Τα βήματα μας ασταθή, δυό πίσω ένα εμπρός. Για το άγνωστο το αύριο, κρύφος υπάρχει φόβος κι επιθυμούμε όλοι μας, να είναι καλός ο χρόνος. Το αύριο ναν' καλύτερο, καλύτερο απ' το χθές, που όμως δεν ...