Θρακιωτικη Ποιηση

Η εποχή μας η τρελή, όλα τα συγχωρεί Ακόμη και τα αφύσικα, ακόμη κι αυτά, μπορεί. Νόμους ψηφίζει, για όλα αυτά, τα προοδευτικά, και όσους αντιτίθενται; Τους  γράφει κανονικά! Και, ένα είναι το σκεπτικό, αφού το λέει ο νόμος;  Ό,τι  κι αν πούνε οι...

Αισθήματα και συναισθήματαγεμάτο το πεδίο της ζωήςαπλωμένα σαν τα κύματαπου δεν έχουν όρια φραγής.Ανάμεικτα γεννιούνται και πεθαίνουνκαι μεις γνώστες και δημιουργοίκαθώς τα χρόνια μας διαβαίνουντα ζήσαμε και τα ζούμε αυτοφυή.Μέρες χαράς με έρωτα, φιλία, ευτυχία,ζεστασιά, συμπόνια, τρυφερότητα,στοργή, επιθυμία, αισιοδοξία,ζωντάνια,...

Εύπλαστη μάζα για αλλαγές, είναι η νεολαία. Γι αυτό και κάποιοι θεωρούν, πως είναι αγοραία. Την θέλουν, να πρωτοστατεί, σε όλες τους  τις πορείες, και να δημιουργούν πολλές, απρόβλεπτες ιστορίες. Και οι νέοι, που είναι εύπιστοι, λόγω της ηλικίας, δέχονται, να είναι πρωτουργοί, κάθε...

Δε στέριωσε ποτέ στη ζωή του.Αλίμενη πάντα η ψυχή του.Όλο ζητούσε αφορμέςγια να φεύγει σε χώρες μακρινές.Ήταν το καταφύγιό του.Αυτές ήταν το ορμητήριό τουνα πλάθει όνειρα νέα με τη μοναξιά του παρέα.Έφτασε, ανέβηκε πολλά σκαλοπάτια.Έζησε καβαλάρης σε υπέροχα άτια,μα πάντα...

Βαρέθηκα, τους επαγγελματίες της αμφισβήτησης με τα θέσφατα τους στο τίποτε. Βαρέθηκα, αυτούς που πάντα προβάλλουν την ανυπαρξία τους ως αυθεντία. Βαρέθηκα τους επαγγελματίες" επαναστάτες ", που με τον πόλεμο τους λέν θα φέρουν την ειρήνη και μόλις το έμαθαν τα περιστέρια τρόμαξαν και πέταξαν μακριά. Βαρέθηκα, να βλέπω ιδεολογικούς σωτήρες με τις...

Στο δρόμο, να διαμαρτυρηθούν, βγήκανε οι αγρότες. Τους είδαμε με τα τρακτέρ, με παλιά ρούχα και μπότες. Το σύνθημά τους ήταν απλό. «Τι θα φας, χωρίς εμάς»; Και τώρα, πες απλέ πολίτη, τι απ' τα δύο προτιμάς; Θέλεις να 'χουν τα καλούδια, του...

Δυστυχώς τη σημερινή εποχήχάσαμε απ΄την ψυχή μας κάθε επαφή.Προσαρμοστήκαμε στα δεδομένα της κοινωνίαςκαι απομονωθήκαμε στα μονοπάτια νέας θητείας.Φταίνε οι συνθήκες; Φταίμε εμείς;Πάντως δε φταίει ο κανείς.Όλοι έχουμε βάλει ένα λιθαράκιγια να φτάσουμε σ΄αυτό το δραματάκι.Έπαψε πια η ψυχή να...

Στα αχαλίνωτα κύματα της φαντασίας βυθίζομαι, Της πίκρας το βάθος ανασκαλεύω με σκέψεις στοχασμού, Στα απομεινάρια του τραυματισμένου φεγγαριού, Αφουγκράζομαι τη δίνη τ’ αγέρα, Της  ανθρώπινης απόγνωσης μπλέκομαι στα σκοτεινά λαγούμια, Με βυθισμένες τις σκέψεις,  στη δίψα για τη ζωή, Τα πολύβουα όνειρα στο χάος...

Γυναίκα, χατίρι δε σου χάλασαγιατί μοιάζεις με τη θάλασσα.Άλλοτε ήσυχη, γαλήνια, ονειρεμένη.Άλλοτε ταραγμένη, φουρτουνιασμένη.Με ένα καλό λόγο, ένα χάδι, ένα φιλίγίνεσαι ήρεμη πολύ,μα σε μια άσχημη κατάστασηπαίρνεις άλλη διάσταση.Είσαι δροσερό αεράκιαλλά και ισχυρό βοριαδάκι.Είσαι ήλιος και φεγγάριαλλά μερικές φορές...

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Το θέμα της επικαιρότητας. Ένας χρόνος πέρασε από τότε. Μνημόσυνο για τις αθώες ψυχές. Όλοι οι δημοσιογράφοι ασχολούνται με αυτό. Οι πολιτικοί δίνουν τα συλλυπητήριά τους. Ο λαός νιώθει τον πόνο των γονιών. Οι γονείς όμως απαρηγόρητοι. Ποιοι φταίνε; Ποιοι έκαναν λάθη; Γιατί...