Θρακιωτικη Ποιηση

Πολύς ο πόνος και βαρύς, τα μαύρα εκείνα χρόνια, που έμεινε αθεράπευτος, και που θα μείνει αιώνια. Νωπές οι μνήμες σε καιρούς, που μόλις πριν είχαν διαβεί όπου μετά απ' τον ξεριζωμό, ο τόπος είδε προκοπή, που ο ήλιος ήταν λαμπερός, κι η...

Σήμερα ζούμε Ξέχωρη μέρα Τρανή Μεγάλη πού δέν τήν ζήσαμε ποτέ στήν Πόλη τέτοια Άλλη   Γιορτάζουμε τά Ε Κ Α Τ Ο Χρόνια τής ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ Σκοπός της ό Τραχύς Άγών Σκληρος ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ   Κλήθηκαν νά Γιορτάσουμε Όλοι οί ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ μας Πούχουν Περάσει άπό έδώ σ΄αύτήν τήν Έορτή μας   Οί Τελευταίοι ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ Πούχουνε...

Για τους τρακόσιους ακούγεται, πολύ συχνά ο λόγος, έτσι που μας κατάντησαν. Τούτο κι αν είναι ψόγος. Θαρρώ σε θέση ειν δεινή, δεν ξέρουν τί να κάνουν, εις την Τι Vι, να εμφανιστούν, τρέχουν για να προκάνουν, μη τύχη και ξεχάσουμε, τα όποια...

Είχα ένα φίλο παλαιά, που ήταν πολύ καλός, στην ιδεολογία του, ήταν αριστερός, που έπασχε αληθινά, για το καλό του ανθρώπου. Μα ξόρκιζε το αλλιώτικο, από της γης προσώπου. Αλληλοβοηθιόμασταν, στις δύσκολες στιγμές, στις διαφορετικές απόψεις μας, δεν δίναμε αιχμές. Στο Τσερνομπίλ γελάστηκα, και είπε...

Στίφη βαρβάρων λες οι σκέψεις, ν' αλώσουν προσπαθούν τον νου, να πέσει είν' έτοιμο το κάστρο, ρωγμές ανοίγονται παντού, κι η αντίσταση αδύναμη, σαν πως ν' αντιπαλαίσει, ανάλγητος έγινε ο ισχυρός, αρκεί να επιπλεύσει. Σαθρά κάποια συστήματα, κάθε νομολογίας, που αφανισμό εγκυμονούν, ανθρώπινης αξίας. Της...

Στο γκρίζο του Φθινοπώρου, μαύρα είν' τα μαντάτα, να μας φτωχύνουν προσπαθούν, μα δεν το λεν σταράτα. Από τη μια το Δου, Νου, Του, η Μέρκελ απ' την άλλη θλίψη μας φέρνουν στις ψυχές, και ζάλη στο κεφάλι, μα κάπου φταίξαμε κι εμείς,...

Μία ζωή ολόκληρη, τα ίδια ακούω λόγια, πως εκπολιτιζόμαστε, όσο περνούν τα χρόνια, μα εμένα επιτρέψτε μου, να έχω επιφυλάξεις, θυμάμαι κάτι όπου διάβαζα, εις του Δημοτικού, τις τελευταίες τάξεις. Ήταν παλιό βιβλίο, απ' την πατρίδα των γονιών, θαρρώ ήταν φερμένο. Στις πρώτες τους σελίδες, λιγάκι...

Λάμπη, θα σε θυμόμαστε,   γιατί τα μάτια σου ήταν γεμάτα λάμψη, γιατί το πρόσωπο σου έλαμπε, γιατί το γέλιο σου ηχούσε πάντα χαρωπό, γιατί όλη σου η ύπαρξη ήταν λαμπερή.   Λάμπη, θα σε θυμόμαστε   για το αστείρευτο χιούμορ σου, για την καλή σου την καρδιά, για το...

Τώρα στο γέρμα της ζωής, τα λάθη μου μετράω, στον δεύτερό μου εαυτό, τι έφταιξε ρωτάω. Απλόχερα εμοίρασα, σε όλους την αγάπη,, μόλις όμως βολεύτηκαν, μου γύριζαν την πλάτη, κι ανάδρομη η σκέψη  μου, τα πίσω εμπρός μου φέρνει, μα, ν' αναγυρίσω το στρατί,...

Της χώρας το κατάντημα, με πείραξε λιγάκι, και μούρθε αυθόρμητα στο νου, παλιό ένα τραγουδάκι, μην το ξεχάσουμε οι παλιοί, κι νέοι ας το μάθουν, τα ότι πάθαμε εμείς, τα ίδια κι αυτοί μην πάθουν. Το τραγουδούσε η Βέμπο, σ' ένα γλυκό σκοπό, θαρρώ...