Θρακιωτικη Ποιηση

Στα  λιμάνια  της  ξενιτιάςεφήμερες  αγάπες  αναζητάς,δάκρυα  διαμάντια  απ΄τα  μάτια  σου  φεύγουνδρόμους  προς  τον  παράδεισο  γυρεύουν.Η  μοναξιά  στα  ξένα  είναι  αβάσταχτη.Καίει  την  καρδιά  την  κάνει  ανάστατη.Ληστεύει  την  πεινασμένη  ψυχήτην  παθιάζει  για  ένα  παράνομο  φιλί.Το  χτες,  το  σήμερα,  το  αύριοταινία  μεγάλου ...

Tι όμορφες που είναι αυτές οι Λέξειςάμεμπτες και άσπρες σαν το χιόνινα τις αγγίξω όμως δεν μπορώτα χέρια μου παγώνουν Φτιάχνουν με τα γυμνά τους χέριαστρογγυλές μπάλες κάτασπρεςκαι παίζουν χιονοπόλεμοστον κήπο σαν παιδιά Τις κάλεσα να έρθουν μέσαστη ζεστασιά της κάμαράς...

Βραδάκια καλοκαιριού στη γειτονιάκάτω από την αστροφεγγιάπαίζαν τα παιδιά παιχνίδια ομαδικάκαι οι μεγάλοι κουβεντιάζαν τα κοινά.Φύσαγε αεράκι δροσερόκαι πέταγαν οι καρδιές σαν το χαρταετό,τα όνειρα, οι ελπίδες και οι ιδέεςέδιναν και έπαιρναν στις παρέες.Χρόνια αξέχαστα, φτωχικά,να λειτουργούν όλα γνωστικά,να...

Λέξεις μου άμεμπτεςολόλευκες χιονάτεςγυμνές θε να κρυώσετεστο χιονισμένο περιβόλι Λέξεις ποικιλόχρωμεςμ' ευλάβεια απλωμένεςσε τοίχους ασπρισμένουςτού κρύου μας χειμώνα Κι εσείς λεξούλες μου καλέςπου ολημερίς ρακένδυτεςστους δρόμους γυροφέρνετεσε χώρες αφιλόξενες στρυφνέςακόμα πόσο θα υποφέρετετον πόνο τον κατατρεγμόσε Πολιτείες άχαρες κακές Δημήτρης Κ. ΚοσμίδηςHerrenberg

Κάτω απ'το γαλάζιο, θρακικό ουρανό, απ'την κορυφή του Σάου, που ο ίσκιος του λεκιάζει την κάτασπρη άμμο, ακούς ν'αναβλύζει η δροσιά των πηγών,των πλατάνων, μέσα στο μυστήριο που κλείνουν οι... σιωπές! Άλαλος ο Πύργος του Φονιά,τρέμει με άφρονα τρόμο .....................στη βιαιότητα τ'ουρανού στην πλημμυρίδα του φωτός και...

Έφηβε,  μη  λυγίσεις  και  μην  παρασυρθείς,προσπάθησε  να  κρατήσεις,μην  απογοητευτείς.Το  περιβάλλον  όσο  γνωρίζειςκαινούριες  εμπειρίες  αποκομίζεις,όλα  ανοίγονται  μπροστά  σουκαι  το  τι  έχεις  να  δεις  φαντάσου.Η  ζωή  είναι  μονοπάτι  ανηφορικόπου  δε  σταματά  ούτε  λεπτόδιαρκώς  να  ανεβαίνεικαι  βήμα  βήμα  προβλήματα να σου φέρνει.Κάθε ...

Της απόγνωσης εφιάλτης,  ανασκαλεύει την κρύα στάχτη, την απογοητευμένη σκέψη.  Έσβησε ό,τι άρχισε η ζωή.  Σκληρή πραγματικότητα,  χάνεται η τελευταία σπίθα,  στα μάτια  μπροστά,  ειρωνεύεται, περιγελά. Δύναμη καρδιάς, ψυχής, ταραγμένα την πόρτα χτυπά, της απόκοσμης, απόμακρης, σκληρής ζωής. Άνοιξε πόρτα διάπλατα να φύγουν τα βάσανα, να σταματήσουν τα κλάματα, στέρεψαν και τα δάκρυα. Ανοίξτε  παράθυρα να μπει ήλιος,  φως,  το...

Κοινωνία ώρα μηδένχωρίς πρέπει, όχι και δεν.Δεν υπάρχουν όρια και φραγμοίξέφραγο αμπέλι η ζωή.Βαριά τα μέτρα τα οικονομικά,βαριά και τα κοινωνικά,δυστυχώς τίποτα δεν είναι αρκετόνα ελαφρύνει το ζυγό.Η ακρίβεια την πόρτα χτυπάει,ο πολίτης το ευρώ αναζητάει,μέρες με αναγκη και...

Πάντα πρόθυμη.Πάντα διαθέσιμη να βοηθήσει,να συμπαρασταθεί, να προσφέρει,να δώσει την ψυχή της.Για όλους βοηθός, για όλους θυσία.Μια ζωή με αγάπη, με καλοσύνη.Ανταμείφθηκε ή όχι δεν έχει σημασία.Η ανταμειβή της είναι η καθαρή συνείδηση,ο τρυφερός λόγος, η δύναμη που παίρνει από...

Τις σκέψεις μου τις θερινές να εξουσιάσωόταν ο ήλιος καβαλάει τα μεσούρανακι όλοι τα ίχνη τους στην άμμο αφήνουν Τα όνειρα να βρω τα περασμέναπου χάθηκαν στων χρόνων την ομίχληστο στήθος μου να τα ζεστάνω λίγο Την εύνοια του χρόνου να...