Θρακιωτικη Ποιηση

Θάψαμε τη λύπη μαςμες την κοιλιά της γηςμέτρα πολλά στο βάθοςκι αγγίξαμε τ' απόκρυφατης μεταφυσικής Πήγαμε στην κηδεία τηςστα γιορτινά ντυμένοικάτασπρα τριαντάφυλλακρατούσαμε στα χέριαστα χείλη το χαμόγελο Ο ήλιος κατακόρυφατα κύμβαλα χτυπούσεο Πάνας με το γέλιο τουτράνταζε τα λαγκάδια Τώρα πώς θ'...

Μετρώντας τις θαμπές σκιές των περασμένων  σκοντάφτω στης σιωπής το αγκαθωτό στεφάνι και πριν αρχίσω τη μοίρα την κακιά ν' αναθεματίζω  θέλω να ξέρω τι μπορώ και τι επιθυμώ στο μέλλον  (θέλω να δω τι έχω απ'τα περασμέναπερισώσει) Να διαπεράσω με βέλη αιχμηρά της αντοχής  της λήθης της...

Γέμισε φως τα όνειρα,Γέμισε αγάπη την καρδιά,Όνειρο αληθινό η ζωή,Όμορφες μικροχαρές χαρίζει. Λουλούδι ανθισμένο η ζωή,Γέμισε άρωμα την ψυχή,Τραγούδια χαρές με μια ευχή,Ας ονειρευτούμε απ' την αρχή. Το εφιαλτικό όνειρο σβήνει το πρωίΤο γλυκοχάραμα φέρνει την αυγή,Το ημερολόγιο γεμάτο στιγμές μοναδικές,Της...

Ανάμεσα σ' αγριόχορταστην άκρη του μυχού σουΛικνίζεις Λυγερή μουτην πορφυρένια αγάπη σουστ' Απόλλωνα τη Λύραμυστήριο της Ανοιξηςη ομορφιά της Φύσης - Η μέλισσα σ' αγάπησεαπ' το αίμα σου μεθώνταςκαι κουβαλάει τη γύρη σουλαβύρινθο να χτίσειγια το γλυκό το μέλι τηςο...

Ώρες ώρες αγωνία με πιάνειβάζω το κόκκινό μου φουστάνικι έρχομαι να σου πω πώς άλλαξα γνώμηκαι θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη.Πώς θα ανοίξεις την αγκαλιά σουθα μου χαρίσεις τα φιλιά σουκαι δε θα μ΄αφήσεις να ξαναφύγωγιατί κατάλαβα πώς μακριά...

Το παρελθόν αναπολώ,Μα το παρών θα ζήσω,Ποιο από τα δυο πρώτο να δω,Το άλλο να το σβήσω. Μέσα στο νου μου το κρατώ,Ποιο με πολυταιριάζει,Ώρες, ημέρες, στοχασμός,Ποιο να καθαρογράψω. Θαρρώ την άκρη έχω βρει,Το παρελθόν, ένα με το παρόν μου,Ίδιας ψυχής...

Τραγούδια που ζητάμετη ζωή μας να κερνάμενα γεμίζουμε την ψυχή μαςκαι να φτιάχνουμε τη διάθεσή μας.Τραγούδια της χαράςσε γάμο και σε γιορτές όταν παςπου χαίρεσαι να τ' ακούςκαι να συμμετέχεις σε χορούς.Τραγούδια μοιρολόγια, του πόνου, του θανάτου,όταν δεν αντέχεις...

Οι μήνες και οι μέρες τουεπώνυμοι εφιάλτεςπερνούν γοργά απ' τη ζωήσκορπώντας αυταπάτες Με της χαράς το αίματης λύπης και του πόνουστα ροζιασμένα δάχτυλααπάνω μας απλώνειτου χρόνου τ' άσπρο σάβανοτου χάρου του ανένδοτου Της ζωής μας είν' Αφέντηςτης φθοράς και του θανάτουτων...

Να ξαναγινόμασταν παιδιάνα γυρίζαμε στα χρόνια τα παλιάτα χρόνια της αθωότητας,της ειλικρίνειας, της αγνότητας.Χρόνια που μας ένοιαζε μόνο το παιχνίδι,πρωί και βράδυ στο ίδιο σανίδι,κρυφτό, μηλάκια, κυνηγητό,όλα με χαρά και ξεφωνητό.Ο παράδεισος των παιδικών χρόνωνπου δεν υπήρχαν όρια κανόνων,μόνο...

Να ξαποστάσω - είπα - λίγοστ΄ ανάπλαγο του δειλινούστου Φλοίσβου την αγκάλη Τα χέρια τέντωσα πλατιάπέρα απ' την καθημερινότητακι άγγιξα με τ' ακροδάχτυλατη σγουρόμαλλη ουτοπία Με μέθυσε το κρύσταλλοτ' ουράνιου τόξουπου γέννησε η βροχήαπ' την κοιλιά του Ήλιου Ο κόσμος όλος τυλίχτηκεμε...