13 χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του Νίκου Σαμαρά, του «αετού» της Ορεστιάδας και του Ελληνικού Βόλεϊ
Ήταν Παρασκευή 4 Ιανουαρίου του 2013, όταν ο χρόνος «πάγωσε» στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Νίκου Σαμάρα. Ενός συμβόλου και εκφραστή μιας γενιάς, του «αετού» του ελληνικού βόλεϊ και ένας από τους καλύτερες αθλητές στην ιστορία της χώρας.
Γιορτινές μέρες τότε και ο αείμνηστος Νίκος Σαμαράς βρισκόταν σε φιλικό σπίτι στην Αθήνα, γύρω στις 15.00 το μεσημέρι αισθάνθηκε αδιαθεσία και έντονο πονοκέφαλο. Λίγο αργότερα έχασε τις αισθήσεις του ενώ στο μεταξύ είχε κληθεί ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.
Αμέσως έγιναν προσπάθειες ανάνηψης, αλλά μέσα στο ασθενοφόρο ο Σαμαράς υπέκυψε, σε ηλικία μόλις 42 ετών. Στο Λαϊκό Νοσοκομείο διαπιστώθηκε ο θάνατός του που κατ’ εκτίμηση ήταν από ανεύρυσμα στον εγκέφαλο.
- Η τεράστια παρακαταθήκη και ο εκφραστής μιας επιτυχημένης φουρνιάς
Ο Νίκος Σαμαράς, ήταν ένας από τους σπουδαιότερους πετοσφαιριστές που ανέδειξε πότε η χώρα μας. Μέχρι και σήμερα, είναι ο μοναδικός Έλληνας αθλητής που έχει αγωνιστεί σε τέσσερα πρωταθλήματα ξένων χωρών στον χώρο του βόλει. Η καριέρα του ξεκίνησε και «άνθισε» με την φανέλα της Ορεστιάδας, την οποία κατάφερε να την φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο της χώρας μας την δεκαετία του ‘90. Μάλιστα, με την ακριτική ομάδα, έφτασε στην δεύτερη θέση του Κυπέλλου Συνομοσπονδίας (νυν Challenge Cup) το 1995, χάνοντας στον τελικό από την πανίσχυρη τότε Παλαβόλο Πάρμα με 3-0 σετ.
Ο «αετός» του Ελληνικού βόλεϊ, ήταν το σύμβολο της γενιάς των ανεκπλήρωτων ονείρων που διέθετε το ταλέντο αλλά έχασε στις λεπτομέρειες την ευκαιρία να αλλάξει το «ρολοϊ» του ελληνικού βόλεϊ και να ξαναγράψει την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Ο «Σαμ» -όπως ήταν το παρατσούκλι του για τους φίλους του- έχασε αυτή την ευκαιρία εις διπλούν τόσο με την ομάδα που τον ανέδειξε, την Ορεστιάδα, όσο και με την εθνική Ελλάδας.
- Η ανιδιοτελής προσφορά του στο άθλημα, τον Έβρο και τη Λήμνο
Ο αθλητής σύμβολο με το απαράμιλλο στιλ του και την εμβληματική του μορφή, μετέτρεψε την Ορεστιάδα σε Μητρόπολη του Ελληνικού βόλεϊ. Έκανε χιλιάδες ανθρώπους να επισκεφθούν την ακριτική πόλη του Έβρου για να δουν από κοντά το παιδί-θαύμα και την παρέα του, κάνοντας ξακουστή την Ορεστιάδα σε όλη την Ευρώπη. Μαζί του, έγινε το ελληνικό βόλεϊ πιο μεγάλο, η γενέτειρά του άνθιζε και ζούσε για αθλητισμό. Χιλιάδες παιδιά έμαθαν και έπαιξαν το άθλημα χάρης τον θρύλο της Θράκης. Μετά τον χαμό του, δύο γήπεδα φέρνουν το όνομα του.
Το κλειστό στην πόλη που γεννήθηκε και μεγαλούργησε και στην τελευταία του κατοικία, στο νησί όπου γεννήθηκε η γυναικά του, η Ελένη, στη Λήμνο. Στο νησί της Βόρειας Ελλάδας, εγκαταστάθηκε μόνιμα το 2009. Το 2010 με δική του πρωτοβουλία δημιούργησε το Σύλλογο Πετοσφαίρισης “Λήμνος Sport Club”, σε συνεργασία με τοπικούς αθλητικούς παράγοντες.
Τη σεζόν 2011-12 η “Λήμνος Βόλεϊ” μετείχε με ανδρική και γυναικεία ομάδα στο πρωτάθλημα της Τ.Ε.Π. Λέσβου. Την επόμενη σεζόν 2012-13 ο Σαμαράς ανέλαβε ως παίκτης και προπονητής την ανδρική ομάδα του συλλόγου. Προσέλκυσε στο σύλλογο γνωστά ονόματα αθλητών του βόλεϊ, με σκοπό να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική ομάδα και να διεκδικήσει την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία.
Ο θάνατός του στις αρχές Ιανουαρίου 2013 φάνηκε να βάζει τέλος στο σχεδιασμό αυτό. Αλλά το όνειρό του ανέλαβαν να το πραγματοποιήσουν οι συμπαίκτες του με τη σύζυγό του, η οποία ανέλαβε την προεδρία του σωματείου. Ο σύλλογος κατέκτησε τον τίτλο της Τ.Ε.Π. Λέσβου και στη συνέχεια αναδείχθηκε πρώτος στο 10ο όμιλο του Περιφερειακού πρωταθλήματος, κερδίζοντας την άνοδο στην Α2. Η “Λήμνος Βόλεϊ” είναι η πρώτη λημνιακή ομάδα που φθάνει σε τόσο υψηλό επίπεδο εθνικής κατηγορίας σε οποιοδήποτε άθλημα.
- Μια πλούσια καριέρα
Ο «αετός» του Εβρίτικου και ελληνικού βόλεϊ, είχε αρκετά μονοπάτια στην τεράστια καριέρα του. Μετά την καθιέρωση της Ορεστιάδας στο κορυφαίο επίπεδο, «μαγεμένος από τις σειρήνες» του μαγικού κόσμου της Ιταλίας, αποχωρεί με προορισμό μια μικρή πόλη της Αδριατικής στη γειτονική Ιταλία, τη Φαλκονάρα Μαρίτιμα.
Ένα χρόνο αργότερα, επέστρεψε στα πάτρια εδάφη για χάρη του Ηρακλή, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 2000. Το καλοκαίρι της ίδιας σεζόν, κατέβηκε στην Αθήνα για τον Παναθηναϊκό, οπού αγωνίστηκε έως το 2002.
Επίσης, αγωνίστηκε με τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης σε δύο διαφορετικές θητείες και μάλιστα κατάφερε να ενισχύσει την προσπάθεια του Εθνικού για άνοδο στη πρώτη κατηγορία τη σεζόν 2009-10. Έτσι, στην τελευταία του αγωνιστική παρουσία στα μέρη μας, ο Εθνικός πανηγυρίζει την κατάκτηση του τίτλου και την άνοδο στα σαλόνια του ελληνικού βόλεϊ.
- Με το εθνόσημο στο στήθος
Με την Εθνική Ελλάδος των ανδρών, όπου διετέλεσε και αρχηγός, αγωνίσθηκε 263 φορές και το 1994 κατέκτησε την 6η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, που έγινε στο κατάμεστο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με 15.000 φιλάθλους. Δεν θα ξεχαστεί ποτέ το σύνθημα που ένωσε όλους του Έλληνες. «Ελλάς, Ελλάς, Νίκος Σαμαράς» . Ακούγοταν την ώρα που ο Νίκος σέρβιρε τον τελευταίο του σερβίς επί της Ρωσίας και με άσο «έγραφε» το τελικό σκορ 3-2.
- Ο «Γκάλης του Ελληνικού Βόλεϊ»
Έχουν περάσει 13 χρόνια από τον χαμό του Νίκου Σαμαρά. Το σύμβολο του ελληνικού βόλεϊ, ξεχώριζε για τα δυνατά του χτυπήματα και για την καταπληκτική τεχνική του αλλά και γιατί χάρης εκείνον πολλοί νέοι άνθρωποι αγάπησαν το βόλεϊ στην δεκαετία του ‘90.
Αυτός είναι και ο λόγος που τον αποκάλεσαν «Γκάλη του βόλεϊ, με το όνομα του να ακούγεται και εκτός των ελληνικών συνόρων. Παράλληλα ο μοναδικός πανηγυρισμός του με τα ανοιχτά του χέρια του χάρισε το παρατσούκλι «Αετός» του ελληνικού βόλεϊ.
Ο Έβρος, η Θράκη, η Λήμνος και ο κόσμος του ελληνικού βόλεϊ δεν θα ξεχάσει πότε τον Νίκο Σαμαρά.
Αλέξανδρος Κεσανλής
