Όλα πρέπει να λειτουργούν, σε μια δημοκρατία,
κανονικά, χωρίς φραγμούς και μ’ αξιοκρατία.
Και πρώτα κι ανεμπόδιστα να λειτουργούν τα σχολεία,
ν’ ακολουθούν, μ’ ακώλυτο ρυθμό, και τα νοσοκομεία.
Οι υπηρεσίες αγόγγυστα, να λειτουργούν για όλους,
κάτοικους νόμιμους, τυπικούς, ακόμη και …χαχόλους.
Απρόσκοπτα να λειτουργούν, και οι επιχειρήσεις,
με νόμους απαράβατους, και για όλες τις χρήσεις.
Μα και για την ασφάλεια, των πολιτών του τόπου,
να υπάρχει αστυνόμευση, και στρατός, που δεν φείδονται …κόπου.
Τέλος και μια κυβέρνηση, που να φροντίζει για όλα,
να λειτουργούν κανονικά, χωρίς ξένη …παρόλα!
Αλλά και το κλειδί, να παν όλα καλά, να το κρατάει ο Λαός.
Κι αυτός να ‘χει στα χέρια του, το «κέντα και φλος».
Κι όμως αυτό το δικαίωμα, το ιερό καθ’ όλα,
πρόσφατα, ο ίδιος το απεμπόλησε, κι έκανε …καραμπόλα.
Με μια αδικαιολόγητη και άχρηστη αποχή,
που προτιμήσανε πολλοί, αλόγιστα, σε αυτήν την εκλογή.
Ήταν οι διαμαρτυρόμενοι, οι μη ευχαριστημένοι,
απ’ το πολιτικό το σύστημα και κάποιοι αδικημένοι;
Ό,τι και να ‘ταν έπρεπε, να πάνε να ψηφίσουν,
και με μια ψήφο ειδική, έπρεπε να ζητήσουν…
Να πάψουν οι πολιτικοί, να πράττουν υπέρ άλλων,
αλλά, να ενδιαφέρονται, για όλα, υπέρ όλων.
Κι αυτό γιατί, αν κανονικά, δεν λειτουργεί το κράτος,
γρήγορα θα αποκαλυφθεί, του βαρελιού ο …πάτος.
Τα πάντα θα διαλυθούν, θα πάψει να υπάρχει,
κράτος, και πολιτεία βιώσιμη, αν θέλει και …να άρχει!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
