Στα γηρατειά όποιος έφτασε,
είδε δισέγγονα και εγγόνια
θα φύγει σωστός από τη ζωή
με όλη τη συμπόνια.
Τα εγγόνια και τα δισέγγονα
μας χαρίζουν ζωή,
διότι τα σκεφτόμαστε
από το βράδυ ως το πρωί.
Είναι γλυκά τα εγγόνια μας
και τα δισέγγονά μας,
διότι τα έχουμε στο νου
και μέσα στην καρδιά μας.
Έγραψα ποιήματα πολλά,
με συγκίνηση τα έχω γράψει,
όμως για τα εγγόνια μου
για αυτά έχω κλάψει.
Διότι βρίσκονται μακριά,
χωρίς να τα αγκαλιάζω,
λίγες ώρες όμορφες
μαζί τους να περάσω.
Εγώ πάντως εύχομαι
χρόνια πολλά να ζήσουν
ό,τι καλό και όμορφο
στον κόσμο να γνωρίσουν.
Ο κακός κορονοϊός
πολλά μας έχει στήσει
τώρα στα γεράματα,
μας έχει πια λυγίσει.
Μας ξέκοψε από θεσμούς
και από πρόσωπα αγαπημένα,
μέσα σε τούτη τη ζωή
να ζούμε πια θλιμμένα.
Θα πρέπει κάποτε και εμείς
να τον απαρνηθούμε,
με όλες τις δυνάμεις μας
σκληρά να του φερθούμε.
Τα πόδια να του σπάσουμε
να μην ξαναπεράσει
αυτός αυτά που ήξερε
με μας, να τα ξεχάσει.
Διότι μας παραζάλισε,
το έχει παρακάνει,
εάν τον αφήσουμε ήσυχο
πάρα πολλά θα κάνει.
Πρέπει να προσέχουμε
στο κάθε μας το βήμα,
αν θέλουμε πραγματικά
να ομορφύνουμε το κλίμα.
Στέλιος Ντουρανίδης
Σπήλαιο Ορεστιάδας
