Τάνια Στεφάνου-Τσαβδάρη

15  ΑυγούστουΓιορτάζουμε την κοίμηση της Παναγίας.Η Παναγία, η μητέρα όλων μας.Η προστάτιδα και ελπίδα μας.Σ΄αυτήν καταφεύγουμε,όταν τα προβλήματα μας χτυπούν από παντού.Ζητούμε τη βοήθειά τηςκαι πάντα μας την προσφέρει.Είναι κοντά μας και την ευχαριστούμε γι αυτό.Μας δίνει παρηγοριά και...

Πού είναι τα χρόνια εκείνα τα παλιάπου  μας  πλημμύριζε  η  ξενοιασιάδε  γνωρίζαμε  άγχος  τι  θα  πει  και  χαμογελούσε  η  ψυχή;Μακάρι  να  τα  ζούσαμε  ξανάνα  χαιρόταν  πάλι  η  καρδιάκαι  όχι  τις  σημερινές  σελίδες που  σβήνουν  όλες  τις  ελπίδες.Ψέματα  που  πνίγουν  την ...

Δε συναντάς εύκολα στη γητέτοια αγάπη αγνή και αληθινήνα τα δίνει όλα στο φωςκαι να απλώνει σαν κισσός.Να φορτίζει με δύναμη μια ψυχή,να σφραγίζει για πάντα μια ζωή,να περνάει μέχρι το μεδούλι,να κάνει γίγαντα το μικρούλι.Αγάπη που να τη...

Βραδάκια καλοκαιριού στη γειτονιάκάτω από την αστροφεγγιάπαίζαν τα παιδιά παιχνίδια ομαδικάκαι οι μεγάλοι κουβεντιάζαν τα κοινά.Φύσαγε αεράκι δροσερόκαι πέταγαν οι καρδιές σαν το χαρταετό,τα όνειρα, οι ελπίδες και οι ιδέεςέδιναν και έπαιρναν στις παρέες.Χρόνια αξέχαστα, φτωχικά,να λειτουργούν όλα γνωστικά,να...

Τα αστέρια, το φεγγάρι, τα γλυκά λόγια, στοιχεία ρομαντισμού.Η βόλτα στην ακρογιαλιά, στο δάσος,επίσης εκφράζουν ρομαντισμό.Ο περίπατος χέρι χέρι κάτω απ΄ την αστροφεγγιάμοναδικός, ιδανικός, τέλειος.Ένα γλυκό ηλιοβασίλεμα αγκαλιά στην παραλίαότι καλύτερο για το ζευγάρι.Η προσφορά λουλουδιών στο έτερο ήμισυπολύ ευγενικό...

Όπως και να την αποκαλέσεις είναι το ίδιο.Ανάλογα με την ηλικία τη δική σου ή εκείνης.Δεν παύει να είναι το πιο οικείο σου πρόσωπο, το πιο αγαπητό, σε όποια ηλικία κι αν είναι.Είναι η πηγή ζωής για σένα,η πηγή φροντίδας,...

Λόγια, μόνο άδεια λόγια ακουγόνταν,οι πράξεις απήχαν πολύ από την πραγματικότητα.Γέμιζε η ζωή με κούφια λόγια που ξεπερνιόνταν,οι σωστές κινήσεις όμως δείχναν την ποιότητα.Όλα ήταν μια ουτοπία,ένα σύννεφο που ο άνεμος φυσούσε,μια βρύση σε μια απέραντη πλατεία,που ίσα - ίσα...

Δρόμους ατέλειωτους διαβαίνειμια θέση στον ήλιο περιμένει,φωτιά αναμμένη γι΄αυτόν η ελπίδαστην αναζήτηση για μια πατρίδα.Είναι αντιμέτωπος με την αδικία,την εκμετάλλευση, την αδιαφορία.Είναι μονάδα χαμένη στην άβυσσο,έχασε της ζωής τον παράδεισο.Κυνηγημένος, απελπισμένος,με τα παιδιά στην αγκαλιά φορτωμένος,ζητάει τόπο να απαγκιάσεισε...

Στην ειρήνη τα παιδιά θάβουν τους γονείς.Στον πόλεμο οι γονείς θάβουν τα παιδιάπου δεν προλαβαίνουν τη ζωή να γνωρίσουνγιατί άλλοι γι΄αυτά θα αποφασίσουν.Πόση αλήθεια κρύβουν τα λόγια αυτά.Πόση πίκρα γεμίζουν την καρδιά.Μα κάποιοι καθόλου δε νοιάζονταικαι άδικα βάζουν τους...

Δεν έφυγες ποτέ μακριάήσουν πάντοτε στην καρδιά,στα μάτια, στη σκέψη, στο μυαλό,περνούσες σαν τρεχάμενο νερό.Φτιάξαμε χώρια τα όνειρά μας,βαδίσαμε παράλληλα τα βήματά μας,δυο γραμμές που δεν τέμνονταν,δυο ψυχές που δε χαίρονταν.Παιχνίδι η ζωή μας χωρίς νικητή,δάνειο η χαρά μας χωρίς εκτιμητή,καράβι ακυβέρνητο ατέλειωτων διαδρομών,καυτό δάκρυ στην άκρη των ματιών.Παράξενη και πλανεύτρα η μοίραδεν έστρωσε χρώματα και μύρα.Άγριο αρπακτικό τα θέλω στη ζωήάρπαξαντηντελευταία σταγόνα απ'τηνπηγή. Και γράφτηκαν ιστορίες θαμπέςαπό δυο αντικρινές ζωέςπου διέσχισαν άλλα μονοπάτιακαι ήπιαν κρασί από άλλα κανάτια.Τάνια Στεφάνου-ΤσαβδάρηΑλεξανδρούπολη