Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης

Θρακιωτικη Ποιηση

Της ζωής καμώματα

14 July 2020

Απ’ το Παράθυρο αγναντεύω τον ουρανό, μαύρα, σκοτεινά, τα σύννεφα τρέχουν τρελά. Σκέπασαν τον καταγάλανο ουρανό, σκοτείνιασε, άρχισα να ανησυχώ, οι πρώτες σταγόνες πέφτουν καταγής. Μα μια σταγόνα τολμηρή, κρυστάλλινη και γοητευτική, το τζάμι δρόσισε, με γλύκα με κοιτά, κάτι, σα θέλει να πει. Λάμπει από χαρά, τρυφερά, μ’ αγάπη με κοιτά. Μια...

Θρακιωτικη Ποιηση

Η ΧΑΡΑΜΑΔΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

13 June 2020

Με χαραμάδα, σε σκοτεινό δωμάτιο, όλη η ζωή μας μοιάζει, απ’ όπου το φως, με δυσκολία μπάζει. Πότε τρυπώνει για λίγο η χαρά, Και πότε η μαύρη λύπη, η ελπίδα πάντα δίπλα στέκει, δεν μας εγκαταλείπει. Απ’ της ζωής τη χαραμάδα, αγάπη, χαρά, ελπίδα, αφήστε να περάσει, την ψυχή και την καρδιά, πλούσια...

Θρακιωτικη Ποιηση

ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ

21 May 2020

Δυο λέξεις να αρθρώσω λιτά να περιγράψω, το δύσκολο το έργο των αστυνομικών. Πράξεις γενναίες, γεγονότα χωρίς αρχή και τέλος στο λειτούργημα τούτο το μοναδικό. Δύσκολες μέρες άγριες νύχτες μήνες καθήκοντος χρόνια σαν Γολγοθάς. Επιτρέψτε μου στον «Εν παντί τόπω και χρόνω» εν δράσει, άγνωστο αστυνομικό από καρδιάς να πω πολλά ευχαριστώ. Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης Αλεξανδρούπολη

Θρακιωτικη Ποιηση

Όνειρο, της μάνας το χάδι

12 May 2020

Παιδί, μου έλειψε η μάνα, η αγκαλιά της, ένα χάδι, με τα χέρια τ’ απαλά σα βελούδινο υφάδι. Κάποτε, δυο χέρια απαλά με χάιδεψαν, με πήραν αγκαλιά, τη μητρική στοργή κ’ αγάπη ένοιωσα, για πρώτη μου φορά. Το φως που μπήκε στην καρδιά έλαμψε σαν ηλιαχτίδα, έδιωξε το σκοτάδι, έγινε το όνειρο,...

1...3 45Page 5 of 5

- Advertisement -