Την εποχή του Περικλή, -που ήταν ο «Χρυσούς Αιώνας»,-
κτίστηκε στην Ακρόπολη, ο «θείος» Παρθενώνας.
Ήταν ένας περικαλλής ναός, ομορφοστολισμένος,
μαρμάρινος, με αγάλματα, και πολυπροικισμένος.
Τα κάλλη της Ακρόπολης τα ζήλευαν οι ξένοι,
γι’ αυτό και κάποιοι «φρόντισαν, να φύγουν» σε γη ξένη!
Ο Έλγιν ήτανε αυτός, που έκλεψε τα γλυπτά,
και στο Λονδίνο τα ‘φερε, μισά και κολοβά.
Έκτοτε, στο βρετανικό μουσείο, τα κλεμμένα,
του Παρθενώνα τα γλυπτά, βρίσκονται εκτεθειμένα…
Μα, δεν ξεχάστηκαν ποτέ απ’ όλους τους Γραικούς,
που θέλουν την επιστροφή σε τόπους εδικούς.
Να ‘ρθουν ξανά στον τόπο τους, στα πάτρια εδάφη,
όλα τα κλεμμένα μάρμαρα, χωρίς μίση και πάθη.
Κι ας μην κάνουν οι Βρετανοί, ως οι κλεπταποδόχοι,
κι ας επιστρέψουν τα γλυπτά, πια στη δική τους κόχη.
Είναι ιερή η κληρονομιά, κι ας το γνωρίζουν όλοι,
πως οι Έλληνες δεν είναι πια, σκλάβοι, ούτε χαχόλοι…
Έχουν δικαίωμα νόμιμο, συνάμα κι ιερό,
τα κλεμμένα ν’ αποζητούν, και ναι, κάθε καιρό.
Αθ. Παπατριανταφύλλου
Κομοτηνή
