Στην ανθισμένη σου αγκάλη
την κοινωνία των φιλιών σου
μ’ όλες τις αισθήσεις να γευτούμε
του λόγου σου το πύρινο αίμα
- Advertisement -
με της καρδιάς σου τους παλμούς
βαθιά ν’ αφουγκραστούμε
ας είν’ ο χρόνος ο τρανός κριτής μας
σαν δε νικήσουμε οριστικά
το άγχος του θανάτου
Στο πνεύμα το ακοίμητο να εθιστούμε
κι ας είν’ σκοτάδι ολόγυρά μας
θα βρούμε τρόπους να γευτούμε
καλούς καρπούς του νου και της καρδιάς
κατάμεστα τα στάχυα στα πετράλωνα
κάτω απ’ του αλωνιστή τα πόδια θα ‘ναι
Δημήτρης Κ. Κοσμίδης
