Πολλά είναι τα μηνύματα, που υπάρχουν στον καιρό μας,
Για το πού πάει ο κόσμος μας, ποιο θα ‘ναι το ριζικό μας.
Αλλά το πιο βασικό, κι ανησυχητικό συνάμα,
είναι ότι οι γεννήσεις μειώνονται, κι εδώ είναι το …δράμα!
Οι νέοι δεν παντρεύονται, δεν κάνουν οικογένειες,
γιατί βάρη δεν θέλουν πρόσθετα, ούτε και πολλές έγνοιες!
Κι είναι να αναρωτιέται κανείς, η λογική έχει πάψει;
Δεν βλέπουν, ότι απ’ το γάμο απέχοντας, τον κόσμο έχουν θάψει;
Δεν σκέφτονται, ότι αν πάψουν βιολογικά, οι γεννήσεις παιδιών,
τελειώνει η συνέχεια της ζωής, κι αρχίζει των … σκοταδιών;
Όλοι γνωρίζουν ότι η ζωή, έχει περιορισμένο χρόνο.
Και μες στο χρόνο αυτό είναι γραφτό, να ζει κανείς και όχι μόνο.
Να κάνει οικογένεια, και να καλυτερεύει,
συνθήκες και τρόπους ζωής, για να μακροημερεύει.
Να δίνει συνέχεια στον κόσμο αυτόν, και πολλές ευκαιρίες,
για να ζούνε καλύτερα, όλοι οι απόγονοι, ακόμη κι οι … παρίες!
Ας σκεφτούν λοιπόν οι αρνούμενοι, το θεσμό της οικογένειας.
Και ας δουν πώς θα μεταβληθούν, τα μέλη της … ολομέλειας!
Αφού στο εξής δεν θα υπάρχουνε, σωστά ζεύγη, γεννήσεις,
Όλο και θα πληθαίνουνε οι γηραιές οι …φύσεις.
Ο κόσμος δεν θα ανανεώνεται, και μέχρι ενός σημείου,
θα γηράσκει και θα αναχωρεί, σε ανεύρεση του … θείου!
Μοιραία τότε θα συμβεί, το τέλος αυτού του κόσμου,
κι όλοι θα αναχωρήσουνε, σε τόπους …αποκόσμου.
Αν αυτή είναι η βούληση, των αρνητών των θεσμών,
ας το πιστέψουν, είναι άσχημα πια, τα σημεία των καιρών!
Ο ΡΙΜΑΔΟΡΟΣ
