Ένα απόγευμα τυχαία
Που την είδα και την έπαθα,
Να γυρίσω πίσω ξέχασα,
- Advertisement -
Έχασα το δρόμο και τα βήματά μου,
Πήγε να σπάσει η καρδιά μου.
Πρέπει πίσω να γυρίσω,
Μα τα μάτια μου,
Από πάνω της με δυσκολία
Προσπαθώ να ξεκολλήσω
Η φλογερή τρυφερή ματιά της
Μ’ άναψε φωτιά
Φούντωσε κι’ έγινε πυρκαγιά
Που μου καίει τα σωθικά
Μου μαράνει την καρδιά,
Πως θα φύγω τώρα μακριά;
Είναι πρόσχαρη και γελαστή,
Έχει εκείνο το κάτι τι,
Σε τραβά κοντά της
Μόνο με μια γλυκιά ματιά της.
Μ’ έχει κάνει άνω κάτω ,
Ψάχνω τρόπο, ψάχνω χώρο
Να την προσπεράσω,
Ίσως και την ξεχάσω,
Ζάλη με πιάνει και πονώ
Αρχίζω και πάλι
Γι’ αυτή να Παραμιλώ.-
