
Σαν κίτρινο φύλλο φθινοπώρου
Που ο αγέρας το στέλνει εδώ κι εκεί,
Σε φουρτουνιασμένες θάλασσες
Μέρα κι νύχτα ταξιδεύει,
Καράβι χωρίς πυξίδα κατάντησε,
Απάγκιο λιμάνι ψάχνει ν’ αράξει.
Την έρημο μόνος θέλει να διασχίσει.
Μα η ανάσα του μικραίνει
Και τα πόδια του βαριά.
Ο νους αρχίζει να χωλαίνει.
Στης ζωής το ταξίδι,
Κάτι καλό αποζητούσε .
Η μοίρα όμως
Αλλιώς είχε γραφτεί.
Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης





