«Είναι ωραίο να είσαι σ’ έναν τόπο ξένος
κι όμως τόσο αναγκαίο να έχεις μια πατρίδα»
Γκαίτε
Στα ξένα βαθιά διχασμένος
από βάσανα και πόνο αγιάτρευτο
στα γόνατα της μητριάς
στο στήθος της μητέρας
με την αγάπη και το μίσος δυο καρδιών
με τα χάδια και το δαρμό πολλών χεριών
Σερνάμενος εδώ κι εκεί
μια στη Σκύλλα μια στη Χάρυβδη
πάω κι έρχομαι σε δύο κόσμους
σκοντάφτω πάνω σε δυο γλώσσες
με δυο κουλτούρες στη βαλίτσα
με δυο καρδιές στο στήθος
Πώς να φερθώ στο μίσος – στη φιλία
Πώς να σωθώ κι από τις δυο αγάπες
- Advertisement -
Θεοί του κόσμου την παράκλησή μου ακούστε
και δώστε μου την πανουργία του Οδυσσέα
να ξεπεράσω τις Αμαζόνες και τις Σειρήνες
να ξεγελάσω τις Ερινύες
ν’ απαλλάξω την ύπαρξή μου από τέτοιες μητέρες
να ξαναβρώ επιτέλους τον εαυτό μου
Δημήτρης Κ. Κοσμίδης
Stuttgart
