Η λατρεία μου για την επιστημονική φαντασία υπάρχει από τα νηπιακά μου χρόνια, όταν αντί για Κάντυ Κάντυπαρακολουθούσα Blade runner και Terminator, έτσι το πρώτο μου μυθιστόρημα, Η Συνέχεια, δε θα μπορούσε να ανήκει σε άλλο είδος, αφού για εμένα είναι η επισημοποίηση αυτής της σχέσης επισφραγισμένη από την τάση μου να γράφω από την ηλικία των έξι ετών.
Στόχος μου είναι μέσω του βιβλίου μου, που πραγματεύεται κοινωνικά ζητήματα, να κάνω την επιστημονική φαντασία προσιτή και αρεστή σε όσους λανθασμένα θεωρούν πως το είδος αυτό δεν τους αφορά και δε σχετίζεται με την πραγματικότητα. Να αποδείξω πως η επιστημονική φαντασία είναι απλώς το μέσο για να γίνουν πιο εύπεπτα νοήματα που αφορούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Συχνά όταν αναφέρω πως το μυθιστόρημά μου είναι επιστημονικής φαντασίας με ρωτάνε σε ποιες ηλικίες παιδιών απευθύνεται, αφού μεγάλο μέρος του αναγνωστικού κοινού θεωρεί πως είναι «παραμυθάκια για παιδιά», το είδος όμως αυτό συνήθως θίγει ενήλικους προβληματισμούς, δοσμένους μέσα σε μελλοντικές εποχές ή άλλους κόσμους για να φυτεύονται πιο ανώδυνα στη σκέψη μας.
Η τεχνολογία υπήρξε σύμμαχος στη ζωή μου, διευκολύνοντας την καθημερινότητά μου λόγω της κινητικής μου αναπηρίας. Στα παραπάνω προστέθηκαν οι σπουδές μου στα πληροφοριακά συστήματα και, πλέον, όταν η τεχνολογική εξέλιξη και η τεχνητή νοημοσύνη δαιμονοποιούνται, το παίρνω προσωπικά. Με την ιστορία μου προσπαθώ να δώσω την ευκαιρία στους αναγνώστες να αποφασίσουν αν είναι η ανθρωπότητα ή η τεχνητή νοημοσύνη ηθικότερη και δικαιότερη, και ποιος θα υπερασπιζόταν αποτελεσματικότερα τα δικαιώματα και την επιβίωση των ανθρώπων.
Επέλεξα ως κεντρικό χαρακτήρα ένα ανθρωποειδές, τον Τάλω, γιατί με ενδιέφερε να δώσω την οπτική των «μηχανών» στη συνύπαρξη των ανθρώπων με την τεχνητή νοημοσύνη, που ως έναν βαθμό είναι ήδη μια πραγματικότητα, και εν μέρει να μιλήσω τη δική του προγραμματιστική γλώσσα.
Πλέον, όταν η τεχνολογική εξέλιξη και η τεχνητή νοημοσύνη δαιμονοποιούνται, το παίρνω προσωπικά.
Ακολουθούμε τον Τάλω καθώς συνδέεται τόσο με ανθρώπους όσο και με ανθρωποειδή, προσπαθώντας να διατηρήσει τις λεπτές ισορροπίες στον ρόλο που οφείλει να διαδραματίζει η τεχνητή νοημοσύνη στον κόσμο μας. Για να του το κάνω όμως πιο δύσκολο, τον τοποθετώ σε μία δυστοπία όπου η τεχνητή νοημοσύνη έχει κυριαρχήσει, με τους ανθρώπους να έχουν εκπέσει. Ο Τάλως αναζητά τα βαθύτερα αίτια αυτής της κατάστασης, παίρνοντας πότε το μέρος των ανθρώπων και πότε των μηχανών, σε μία ιστορία με πολλές ανατροπές, με μόνο όμως γνώμονα την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και την προστασία της ανθρωπότητας. Συνοδοιπόροι του στις σελίδες του βιβλίου είναι ένα άλλο ανθρωποειδές, η Ηλέκτρα, και μια ηλικιωμένη γυναίκα, η Αλεξάνδρα.
Ο Τάλως, αν και τεχνητός, έχει οντότητα, εξελίσσεται και τα γεγονότα της ιστορίας τον δοκιμάζουν και τον αλλάζουν, όπως γίνεται με κάθε ήρωα. Αν και τυπικά δεν έχει ψυχή, με ενδιέφερε να του κάνω ένα ψυχογράφημα και να παρουσιάσω με ουδετερότητα από τη μια την πλευρά της τεχνητής νοημοσύνης κι από την άλλη της ανθρωπότητας, που πολλοί θεωρούν πως κάποτε θα έρθουν αντιμέτωπες. Ο Τάλως είναι αυτός που καλείται να κρίνει, να πάρει αποφάσεις σημαντικές για τη συνέχεια της ανθρωπότητας και να δράσει όταν πρέπει να λειτουργήσει ως ένας νέος Προμηθέας για τους ανθρώπους. Η Συνέχεια, αν και επικεντρώνεται στον εσωτερικό κόσμο του κεντρικού χαρακτήρα, έχει έντονα στοιχεία περιπέτειας.
Στις μέρες μας προετοιμάζεται διεθνώς νομοθεσία για την ηθική της τεχνητής νοημοσύνης και η ιστορία μου πάνω σε αυτή την ηθική είναι κάτι όχι το τόσο μακρινό. Οι εξελίξεις στον κόσμο μας στο προσεχές μέλλον θα μπορούσαν να μην ορίζονται μόνο από τους ανθρώπους, γι’ αυτό δεν είναι κακό να αναλογιζόμαστε ποια θα ήταν η τεχνητή οπτική. Γράφοντας προβληματίστηκα, με τη συμπάθειά μου να ενισχύεται άλλοτε για τους ανθρώπους και άλλοτε για τις μηχανές, κάτι που ελπίζω να συμβεί και στους αναγνώστες. Σελίδες: 214
Εκδόσεις: «ΓΡΑΦΗ»
