Επιβάτες της μοιραίας αμαξοστοιχίας
ταξίδευαν για τους προορισμούς τους,
όταν λόγω της αδιαφορίας και ασωτίας
έφτασαν στο θάνατο, στους τελειωμούς τους.
Πολλοί τραυματίες, πολλοί νεκροί,
που δεν έφταιγαν σε τίποτα
επειδή οι αρμόδιοι και ειδικοί
δεν είχαν την κατάλληλη οξύτητα.
Χάθηκαν αθώες ψυχές
στο περίεργο αυτό δυστύχημα
και ξαναψηφίστηκαν στις εκλογές
οι υπεύθυνοι γι αυτό το πρόβλημα.
Δυστυχώς τα λάθη των υπεύθυνων
τα πλήρωσαν οι αθώοι πολίτες
γιατί λόγω των μυαλών των ανεύθυνων
είχαμε θύματα από παράνομους θύτες.
Τα μέτρα ασφαλείας ελλιπή.
Οι ειδοποιήσεις έπεφταν στο κενό.
Τα λόγια και τα έργα ασαφή.
Ήταν σαν ιπτάμενο φτερό.
Διαμαρτυρίες και κατηγορώ
για τους λάθος χειρισμούς
που προκάλεσαν το σπαραγμό
στους γονείς τους φτωχούς.
Και να όλοι οι πολιτικοί
να επισκεφτούν το μοιραίο τόπο.
Και να όλοι οι δημοσιογράφοι και κριτικοί
να ανοίγουν ένα μεγάλο μέτωπο.
Πορείες διαμαρτυρίας σωρηδόν
και τότε και τώρα.
Τα συμπεράσματα προέκυψαν αναφανδόν,
ότι δεν έφταιγε η κακιά η ώρα.
Πού πήγε η απόδοση δικαιοσύνης;
Πού πήγε η διαλεύκανση του γεγονότος;
Εκεί που έπρεπε να υπάρχει γρηγοροσύνη
βασιλεύει η αδιαφορία του καθεστώτος.
Διαδηλώσεις και έργα καλλιτεχνικά για τους πεσόντες
στη μνήμη τους, που δυστυχώς πονάνε.
Οι νεκροί οι ίδιοι είναι απόντες
και πίσω δεν ξαναγυρνάνε.
Το ρολόι σταμάτησε για τα θύματα.
Σταμάτησε και για τους γονείς.
Ευχόμαστε να μη γίνονται τέτοια εγκλήματα.
Οι αρμόδιοι να είναι συνετοί και συνεπείς.
Τάνια Στεφάνου-Τσαβδάρη
