Το μήνυμα των πολιτών προς τους κυβερνώντες, είναι ότι πρέπει να λογικευθούν και να απομακρυνθούν από τις πρακτικές του φαύλου παρελθόντος, που μας οδήγησαν στην κρίση
Για πρώτη φορά, από την εποχή της μεταπολιτεύσεως, δίδεται στις δημοτικές εκλογές χαρακτήρας τόσο πολιτικός, πού ορισμένοι να συνδέουν με αυτές, ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις.
Και για πρώτη φορά, κάποιοι επιχειρούν να δώσουν στις ευρωεκλογές χαρακτήρα «δημοψηφίσματος» και σε περίπτωση πού το αποτέλεσμα τους ευνοεί να το καταστήσουν εφαλτήριο «ανατροπών».
Όμως σε αυτές ακριβώς τις εκλογές, δεν θα έπρεπε να συμβεί κάτι τέτοιο.
Πέραν του ότι η στάσις αυτή συνιστά θεσμική εκτροπή, το γεγονός ακριβώς ότι οι πολίτες προσήλθαν στις κάλπες υπό το κράτος οργής, καθιστά την ψήφο τους τόσο συναισθηματικά φορτισμένη, πού μάλλον απέχει παρασάγγας μιας ψύχραιμου και ρεαλιστικής τοποθετήσεως απέναντι στο μέλλον.
Ουδείς θα αμφισβήτηση ότι οι πολίτες έχουν δίκιο να αισθάνονται οργή, την όποια αναζητούν τρόπους να εκδηλώσουν.
Όμως το μήνυμα πού θέλουν να στείλουν δεν υποδηλώνει κατ’ ανάγκην και επιθυμία ανατροπής της κυβερνήσεως, πολύ δε περισσότερο σύνταξη με την ανευθυνότητα των προτάσεων τής αριστεράς.
Να υπενθυμίσουμε την φράση «μήνυμα ελήφθη», δια της οποίας ο Ανδρέας Παπανδρέου αντιπαρήλθε ένα δυσμενές αποτέλεσμα ευρωεκλογών;
Το μήνυμα των πολιτών προς τους κυβερνώντες είναι ότι πρέπει να λογικευθούν και να απομακρυνθούν από τις πρακτικές του φαύλου παρελθόντος, οι οποίες μας κατεδίκασαν στην κρίση.
Είναι το ίδιο μήνυμα πού εδόθη και κατά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, όταν – στην δεύτερη ευκαιρία- οι ψηφοφόροι συνετάχθησαν με την φωνή της λογικής και σε μεγάλο ποσοστό απεμακρύνθησαν από τις έξαλλες, όσο και επικίνδυνες προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ρίζα των όποιων αναγνωρίζει κανείς, όλες εκείνες τις παθογένειες πού εδημιούργησαν την κρίση.
Μάλιστα ο κ. Τσίπρας πλαισιούμενος από πρόσωπα τα όποια κατά το παρελθόν μετείχαν στον σκληρό πυρήνα του φαύλου ΠΑΣΟΚ, διακηρύσσει αναισχύντως ότι θα αποκαταστήσει στο ακέραιο όλες εκείνες τις διαλυτικές πολιτικές πού έξαχρείωσαν την κοινωνία και κατέστρεψαν τις παραδοσιακές δημιουργικές δυνάμεις των Ελλήνων.
Το σφάλμα τής Κυβερνήσεως δεν έγκειται στο ότι δεν εφήρμοσε τις πολιτικές πού εισηγείται η αριστερά.
Το σφάλμα της είναι ότι υπήρξε άτολμη στην εφαρμογή του αναπτυξιακού σχεδίου πού προϋποθέτει την εξαφάνιση των αναχρονιστικών δομών του Κράτους και, την ανάπτυξη ενός διοικητικού συστήματος βασισμένου στα δεδομένα του 21ου αιώνος.
Το χειρότερο από όλα όμως, είναι ότι η αβάστακτη φορολογία πού επεβλήθη προορίζεται για να συνέχιση να χρηματοδοτείται ο κρατικός μηχανισμός, ο όποιος εξ αιτίας της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς και της ανικανότητας του, αποτελεί την μεγαλύτερη τροχοπέδη στην ανάπτυξη.
Όλοι αντιλαμβάνονται ότι η λύσις δεν είναι «περισσότερη αριστερά», δηλαδή περισσότεροι φόροι και μεγαλύτερη ανικανότητα σε συνδυασμό με την άρνηση της πραγματικότητος, τόσο όσον άφορα στα ελληνικά πράγματα, όσο και -ακόμη περισσότερο- στα πεπλεγμένα δεδομένα της διεθνούς γεωπολιτικής σκακιέρας.
Πόσο μάλλον όταν οι επιλογές αυτής της αριστερός, όσον άφορα στα πρόσωπα παραπέμπουν στην δεκαετία τού ’40 και όσον άφορα στην συνθηματολογία σε αυτήν του ’60.
Το καλό γι’ αυτούς, είναι ότι περισσότεροι απλώς δεν τα αναγνωρίζουν διότι πλέον δεν ενθυμούνται εκείνες τις παρωχημένες εποχές.
Και αυτός είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο μπορούν να ομιλούν περί «προόδου» οι θιασώτες των απολιθωμάτων και των εξωπραγματικών ιδεοληψιών.
Αυτή η αριστερά, πού μόνον δεινά έχει σωρεύσει στην Ελλάδα, επωφελείται από κάθε ψήφο πού στρέφεται κατά της σταθερότητος και της ομαλότητος. Οι ψηφοφόροι πιστεύουν ότι εκδικούνται την κυβέρνηση, άλλα στην πραγματικότητα εκδικούνται τον εαυτό τους.
Ευθ. Π. Πέτρου
