Οι απεργίες δεν φέρνουν τον πλούτο
Έβλεπε κανείς χθες τα μαγαζιά, τις Ιδιωτικές επιχειρήσεις και εν γένει τους ανθρώπους του μόχθου και της εργασίας να δουλεύουν κανονικά.
Απεργούσαν μόνον αυτοί πού υποτίθεται ότι έπρεπε να τους εξυπηρετούν προκειμένου να μεγιστοποιούν το αποτέλεσμα της εργασίας τους.
Το Δημόσιο δηλαδή. Με μεγαλύτερο πρόβλημα να δημιουργείται από την απουσία των μέσων μαζικής μεταφοράς.
Απεργούσαν όλοι αυτοί με ένα αόριστο αίτημα «κατά τής φτώχειας». Λες και η φτώχεια αντιμετωπίζεται με «κινητοποιήσεις».
Οι απεργίες φέρνουν πλούτο, όσο φέρνουν βροχή τα τύμπανα των σαμάνων η οι χοροί των Ινδιάνων. Σοβαροί να είμαστε. Πολύ ακριβά έχει πληρώσει η χώρα τις αλόγιστες απεργίες του παρελθόντος.
Να θυμίσουμε ότι τον Απρίλιο του 2001 άρχισαν οι απεργίες που απέτρεψαν την αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος (νόμος Γιαννίτση) καθιστώντας βεβαία την εν συνεχείς κατάρρευσή του.
Τότε ήταν που συνειδητοποίησαν και οι τελευταίοι ότι ο Κώστας Σημίτης δεν ήταν επικίνδυνος μόνον εξ αιτίας των αντιλήψεών του για τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Στερείτο και της τόλμης να προβεί σε τομές στα κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα επί των οποίων εθρυλείτο ότι ήταν ειδήμων.
-Ε-
Σημείωση Ε.Θ.
Η Ιαπωνική Εταιρεία «Μitsubishi» εξήγγειλε το άνοιγμα εργοστασίου στην Τουρκία.
Γιατί εκεί οι εργαζόμενοι παράγουν και δεν απεργούν.
Κατανοητό;
Σ.Κ.
