Σαράντα (40) χρόνια συμπληρώνονται αύριο από την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο – Κανένα Έθνος δεν αναγνωρίζει την Τουρκική κατοχή – Η λύση βρίσκεται στα χέρια της Διεθνούς Κοινότητος
Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται την Κυριακή από την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο το 1974.
Σαράντα χρόνια παράνομης κατοχής και ανενόχλητης εποικιστικής πολιτικής στα Κατεχόμενα.
Η Τουρκία, στρατολογεί, ενθαρρύνει και μεταφέρει συνεχώς μετά την Εισβολή, Τούρκους από αγροτικές περιοχές της ενδοχώρας στο κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου.
Σήμερα, οι έποικοι αποτελούν το 50% του πληθυσμού στη βόρεια Κύπρο.
Το δημογραφικό μέγεθος της εγκατάστασης των έποικων, απειλεί τη σκοπιμότητα ενός αμοιβαίως αποδεκτού τέλους στο πρόβλημα.
Κάθε μελλοντικό σχέδιο, καθίσταται με αυτήν την δημογραφική υπεροχή χειρότερο από το προηγούμενο και η Διεθνής Δικαιοσύνη …περί άλλα τυρβάζει.
Πριν από μερικές εβδομάδες, αναφέρθηκα στην ποιητική συλλογή της Ανδρούλας Τουμάζου με τίτλο «Νήσος εν Καμίνω», με την υπόσχεση ότι θα επανέλθω στο τρίτο μέρος της συλλογής με τίτλο «Ονησίλου του Νέου». Γιατί η θυσία του αρχαίου και σύγχρονου Ονησίλου, του Ευαγόρα του Τεύκρου, παιδιών τής αρχαίας Σαλαμίνας τής σημερινής Αμμοχώστου, είναι όπως λέει ή ποιήτρια «οι πανταχού παρούσες απουσίες πού παλεύουν τη λήθη…»
Ονήσιλος λοιπόν, ήταν το ψευδώνυμο του αδελφού της Παναγιώτη Θ. Τουμάζου, πού στα 19 του χρόνια κατά τον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου 1955-59 εναντίον των Άγγλων, σκοτώθηκε κοντά στην Κακοπετριά.
Ο Ονήσιλος όπως και άλλα παλικάρια της Κύπρου άνηκε στην θρυλική ΕΟΚΑ πού σκοπό είχε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Όνειρο του ήταν να σπουδάσει στην Σχολή Ευελπίδων και να γίνει αξιωματικός στον Ελληνικό Στρατό. Να προσφέρει και να θυσιαστεί για την Ελλάδα, όπως ο θείος του Νικόλας πού ως εθελοντής πολέμησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ετάφη στο Συμμαχικό Νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου γιατί πίστεψε στις υποσχέσεις των Άγγλων για την μεταπολεμική δικαίωση του πόθου των Κυπρίων να ενσωματωθούν στον Εθνικό κορμό.
Όπως τόσοι Κύπριοι του χθες και του σήμερα που θυσιάστηκαν για την πατρίδα – Ελλάδα.
Ο Παναγιώτης Ονήσιλος, φόρεσε πριν τη μάχη στολή αξιωματικού πού έπεσε μαχόμενος για την Ελλάδα στον πόλεμο του ’40 και στην τσέπη του έβαλε κλωνάρι αγριελιάς.
“Αν σκοτωθώ”, είπε προφητικά, «οι Άγγλοι θα καταλάβουν ότι πολεμώ για την Ειρήνη…”.
Το ποίημα τελειώνει με τους στίχους: «Τούτος ο θάνατος, δε μυρίζει λιβάνι και μούχλα/ ταγγισμένο λάδι και σβησμένο λουμίνι/Τούτος ο θάνατος μοσχοβολά βάγια κι Ελλάδα/ ευωδιάζει κερήθρα κι ανθόμελο σταλωμένο/ σε μισάνοιχτα μάτια και σφραγίζει με δρόσο/ ανείπωτα λόγια: Ελευθερία-Δίκη -Αρετή/Αυτά μονάχα. Και η μνήμη αγήρως!».
Έτσι γίνονταν ο αγώνας τότε. Ένοπλος, άνισος και γι’ αυτό ένδοξος και θυσιαστικός.
Στη μνήμη αυτών πού θυσιάστηκαν, οφείλουμε να πολεμήσουμε με όποια όπλα διαθέτουμε σε έναν πόλεμο πού άλλαξε σε μορφή_κι εξοπλισμό.
Άνισος κι άδικος παραμένει ανέκαθεν.
Εμείς δεν έχουμε παρά να αποδεχθούμε τις ατομικές μας ευθύνες
για μια συλλογική προσπάθεια ώστε να πετύχουμε το ζητούμενο: Ελευθερία- Δίκη- Αρετή.
Ένας συνασπισμός Κυπρίων με τον Ευρωβουλευτή Κύπρου Κώστα Μαυρίδη, υπέβαλαν μηνυτήρια αναφορά κατά αξιωματούχων της τουρκικής Κυβερνήσεως στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στη Χάγη (ICC).
Οι αναφέροντες, καλούν την εισαγγελική αρχή του ICC να κινήσει έρευνα, όσον άφορα την συνεχιζόμενη ανάπτυξη των τουρκικών οικισμών στα Κατεχόμενα.
Η κοινοποίηση κατατέθηκε από τον Ευρωβουλευτή κ. Μαυρίδη και από την Cypriots Against Turkish War Crimes (CATWR), μια ένωση Κυπρίων προσφύγων μετά την Εισβολή.
Την CATWR εκπροσωπεί ο δικηγόρος Αθ. Τσιμπίδης με έδρα την Ουάσιγκτον ο όποιος έχει κινήσει αγωγή εναντίον τής παράνομης κατοχής στα δικαστήρια των ΗΠΑ.
Το Νομικό Κέντρο Shurat HaDin, συνέβαλε στην έρευνα και τη σύνταξη της καταγγελίας.
Η καταγγελία καταδεικνύει ότι ή Τουρκία ασκεί κατάφωρη και συστηματική παραβίαση του Άρθρου 8(2)(b)(viii) του Καταστατικού του Δικαστηρίου το όποιο απαγορεύει σε μια κατοχική δύναμη να μεταφέρει άμεσα ή έμμεσα πολίτες της σε κατεχόμενα εδάφη.
Η Κύπρος, είναι μέλος του ICC από την ίδρυση του το 2002.
Κανένα έθνος δεν αναγνωρίζει την νομιμότητα της κυριαρχίας του τούρκικου καθεστώτος κατοχής στην βόρεια Κύπρου.
Ως εκτούτου, το ICC έχει σάφώς δικαιοδοσία επί των εγκλημάτων πολέμου πού διαπράττονται από την τουρκική Κυβέρνηση στα κατεχόμενα εδάφη.
Η λύση βρίσκεται στα χέρια τής Διεθνούς Κοινότητος πού οφείλει να ενισχύσει τις προσπάθειες του Προέδρου τής Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Αναστασιάδη να κάμψει την αντίδραση της Τουρκοκυπριακής ηγεσίας, με την υποκίνηση βέβαια τής Άγκυρας, για την υπογραφή δικαίας και βιώσιμης λύσεως του όλου προβλήματος.
Μαρία Μπαλοδήμου
