Η εποχή μας η τρελή, όλα τα συγχωρεί
Ακόμη και τα αφύσικα, ακόμη κι αυτά, μπορεί.
Νόμους ψηφίζει, για όλα αυτά, τα προοδευτικά,
και όσους αντιτίθενται; Τους γράφει κανονικά!
Και, ένα είναι το σκεπτικό, αφού το λέει ο νόμος;
Ό,τι κι αν πούνε οι ενάντιοι, το λένε παρανόμως.
Γι αυτό μην απορήσετε, αν κάποια μέρα δείτε,
όλοι φουστάνια να φορούν. Τότε, να …ευτυχείτε!
Ε, πάει ο κόσμος χάλασε, κι αλίμονο σε κείνον,
που όλα τα ξεπέρασε, και μύρισε τον κρίνον!
Η εποχή μας η τρελή, δεν ξέρει, πού το πάει,
γιατί πια, δεν θα ξέρουμε, ποιος -ποιαν αγαπάει.
Ήταν θηρίο ανήμερο, και πέρασαν αιώνες,
που άφησε ο άνθρωπος, τα δάση τους λειμώνες.
Ποτέ, μα ποτέ δεν ξέχασε, πώς πρέπει να επιζήσει,
Και πώς θα βρει τον εύκολο, τρόπο να ευτυχήσει.
Όλα καλά. Μα άνθρωπε, πότε πια θα χορτάσεις ;
Δεν σου φτάνει το φυσικό, που τρως, όταν πεινάσεις;
Και θες, και το αφύσικο, μα φτάνει πια, θα σκάσεις,
κι αυτό είναι το χειρότερο, στο τέλος, εσύ θα χάσεις!
Ο Ριμαδόρος
Κομοτηνή
