Η  ζωή  είναι  αγώνας

Πού είναι τα χρόνια εκείνα τα παλιά
που  μας  πλημμύριζε  η  ξενοιασιά
δε  γνωρίζαμε  άγχος  τι  θα  πει  
και  χαμογελούσε  η  ψυχή;

Μακάρι  να  τα  ζούσαμε  ξανά
να  χαιρόταν  πάλι  η  καρδιά
και  όχι  τις  σημερινές  σελίδες 
που  σβήνουν  όλες  τις  ελπίδες.

Ψέματα  που  πνίγουν  την  πλάση,
που δεν μπορεί ανθρώπου νους να πιάσει,
που  δεν  μας  αφήνουν  να  ζήσουμε,
ήρεμα  να  προχωρήσουμε.

Βρέχουν  τα  μάτια  σταγόνες
από  άσχημες  και  οδυνηρές  εικόνες
λυπόμαστε, φοβόμαστε  μα  προσπαθούμε
τα προβλήματα  να  προσπερνούμε.

Κοιμόμαστε, ξυπνάμε  και  αναρωτιόμαστε
αξίζει  άραγε  να  τυραννιόμαστε
για  κάποια  πράγματα  φτηνά
που  δεν  οδηγούν  πουθενά;

Μα  πάλι  λέμε  η  ζωή  είναι  αγώνας
και  γνωρίζουμε  τι  λέει  ο κανόνας
όταν καταφέρουμε από τα αδιέξοδα να βγούμε
τότε  άξιοι  νικητές  θα  γενούμε.

Τάνια  Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη