Δε σκύβεις κεφάλι, δε λυγάς,
τον πόνο σου δε μαρτυράς,
μόνο αγέρωχα περπατάς
και όσα σου συμβαίνουν
- Advertisement -
για σένα κρυφά τα κρατάς.
Δεν ξέρεις ότι αν μοιραστείς
τα αισθήματα τα πικρά
αλαφρύνει η σκιά που σε σκεπάζει
και αρχίζει η αυγή να χαράζει;
Δεν ξέρεις ότι μπορείς
παρηγοριά να βρεις
και άλλη όψη τα πράγματα να αποκτήσουν
πριν τα βάρη ασήκωτα καταντήσουν;
Αλλά είναι στη μέση η περηφάνια
που τα κρατάει όλα στην αφάνεια
που τα αφήνει γύρω σου να στροβιλίζουν
και τα μάτια δάκρυα να αναβλύζουν.
Είναι η περηφάνια που δεν αφήνει
την ψυχή να ορίζει,
μόνο κρατάει του μυαλού τα υνία,
ταξιδεύει στα δικά της πεδία,
τον αγώνα συνεχίζει και ελπίδες θερίζει.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
