Ήμουν στο τέταρτο έτος της Φιλοσοφικής. Πέθανε ο Σεφέρης, ακούσαμε στο ραδιόφωνο. Άρχισα να γράφω ένα κείμενο. Τότε διάβαζα τη συλλογή “Τρία Κρυφά Ποιήματα”.
Το κείμενό μου τέλειωσε τον Οκτώβρη 1971 και έχει τον τίτλο “Οιακισμός Γιώργου Σεφέρη (Προσέγγιση στο ποίημα “Πάνω σε μια χειμωνιάτικη Αχτίνα” από τη συλλογή “Τρία Κρυφά Ποιήματα” (Αθήνα 1966).
Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε σε μερικά χρόνια. Συγκεκριμένα, το 1977 κυκλοφόρησε το βιβλίο μου: «Προσεγγίσεις (Καβάφης-Καρυωτάκης-Καζαντζάκης-Σεφέρης) * Η Τέχνη σκεύος (το Καπνισμένο τσουκάλι του Ρίτσου)», σελ. 81. Τα κείμενα που περιέχονται με την παραπάνω σειρά των λογοτεχνών είναι 1976, 1968, 1972, 1971, 1976.
Εξαιρετικά επαινετικός είναι ο πρόλογος του Στέφανου Ιωαννίδη (σελ. 5-6) για το πρόσωπό μου και το έργο μου. Γράφει σε ένα σημείο: «Εκδίδοντας τα Θρακικά Χρονικά το βιβλίο αυτό του Θ.Μ. επιτελούν […] ένα χρέος στον στενό συνεργάτη τους και στον πνευματικό άνθρωπο της Ξάνθης».
Κάθε 20 του Σεπτέμβρη θυμάμαι αυτό το πρώιμο κείμενο, ευγνωμονώντας Σεφέρη και Στέφανο…
ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΞΑΝΘΗ, 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2024
