Πότε επιτέλους θα βρεθεί ηγέτης πατριώτης,
για την Ελλάδα, Έλληνας, τάξεως να ‘ναι πρώτης;
Που, μόνον τα συμφέροντα, να έχει κατά νου,
της χώρας και του Έλληνα; Κανενός αλλουνού!!
Πού είναι ο ηγήτορας, να πει «Μολών Λαβέ»
τα δίκια της Ελλάδας μας, δεν τα πουλώ μωρέ;
«Την πόλιν (Έθνος) σοι δούναι…» ούτε αυτό μπορώ,
γι’ αυτό και δε θα σύρω, τον ξένο τον χορό!
Πότε και πάλι θα ακουστεί ένα μεγάλο ΟΧΙ,
κι ο συρφετός των «Άριων», να μπει κι αυτός στην κόχη;
Καιρός είναι να γίνουμε στον τόπο μας αφέντες
Να δείξουμε σ’ όλο το ντουνιά, πως είμαστε λεβέντες!
Και πως το DNA μας είναι το ίδιο ακόμα,
δεν άλλαξε συστατικά, κι’ έχει το ίδιο χρώμα…
Μ΄ αυτό των υπερασπιστών εκεί στις Θερμοπύλες,
κι όλων εκείνων των σοφών που άνοιξαν νέες πύλες.
Τις πύλες διανόησης του ωραίου και της τέχνης,
κι ανέδειξε, ποιες αρετές θα ‘χει ο δεξιοτέχνης.
Δίδαξε τον πολιτισμό και τη Δημοκρατία,
που πρέπει να ‘χουν οι Λαοί και κάθε Πολιτεία!
Για το καλό του τόπου μας, της ένδοξης Ελλάδας,
είναι καιρός με φώτιση της πάνσεπτης Παλλάδας,
Ηγήτορας ν’ αναδειχτεί «καλός και αγαθός»
και πατριώτης άδολος, να είναι πολύ πιστός.
Α. Παπατριανταφύλλου
Κομοτηνή
