Θα σε θυμάμαι

Πάντα θα σε θυμάμαι.
Όλες οι εικόνες μας μπροστά μου θα ΄ναι.
Η σκέψη μου θα γυρίζει στο παρελθόν
γιατί δε σ΄έχω κοντά μου στο παρόν.

Εσύ άγγελος στον ουρανό
κι εγώ εδώ αναμνήσεις να ρουφώ.
Να ζω μόνη και γιατί να αναρωτιέμαι.
Να προσπαθώ να ξεγελιέμαι.

Έτσι τα ΄φερε η μοίρα η σκληρή
να χωριστεί στα δύο η ζωή.
Να σταλάξει και η τελευταία σταγόνα
και να μείνει η αγάπη εικόνα.

Μερίδα μικρή στην πίτα της ευφορίας.
Καθόλου νερό στη δίψα της πορείας.
Γεγονός θλιβερό που πλήγωσε την καρδιά
και δεν την άφησε να χαρεί άλλο πια.

Οι αισθήσεις όλες νεκρώσαν.
Τα δάκρυα παγώσαν,πετρώσαν.
Καμιά ενέργεια και δραστηριότητα.
Αλλαγή στην ποιότητα και ταυτότητα.

Κι όλα αυτά όταν έσβησε εκείνη η ματιά
που μόνο χαμόγελα σκορπούσε πλατιά.
Όταν έπαψε η γλυκιά φωνή
που είχε δύναμη μαγική.

Μοίρα όλο γράφεις στη ζωή.
Δεν έχεις τέλος και αρχή.
Είσαι απρόβλεπτη χωρίς καρδιά
και χτυπάς πολλές φορές βαριά.

Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη