Στα όμορφα Τέμπη χάθηκαν
πενήντα επτά ψυχές
στη σύγκρουση, που οδήγησαν
δυο τρένων οδηγητές.
Γι αυτόν τον άδικο χαμό,
νέων παιδιών κυρίως,
δίκαια ξεσηκώθηκαν,
φωνές πολλές, αγρίως.
Και ρίχνουν το «ανάθεμα»
σε υπαίτιους και μη.
Στους πρώτους δίκαια και σωστά,
στους άλλους, για την … «τιμή».
Κατηγορούμενοι προφανώς
είναι οι πολλοί γνωστοί.
και οι μη ονομαζόμενοι
σκοπίμως, οι …πλαστοί.
Δίκαια, να πέσει ο πέλεκυς,
και η τιμωρία του νόμου,
σε όλους αυτούς, που έφταιξαν,
και ήτανε, εκτός … χρόνου!
Του χρόνου, που στην ώρα του
έπρεπε να ‘ναι ο καθείς,
αλλά, έλειπε από το πόστο του,
και τώρα, το παίζει… ιχθύς!
Δικαιολογίες χίλιες δυο
ψελλίζουν όλοι τους,
και λεν, πως άλλοι φταίνε,
κι άλλοι, ήταν οι … ρόλοι τους.
Κι όμως! Όλοι φταίνε. Κι αυτοί,
που κωλυσιεργούνε
για έργα, που δεν γίνονται
και πάντοτε … αργούνε.
Φταίνε και οι πολιτικοί,
που, έργα λεν πως κάνουν,
κι όπως αποδεικνύεται,
να τελειώσουν, δεν… προκάνουν.
Αφήνουν έργα κολοβά,
«για άλλη τετραετία»,
μα δεν τους νοιάζει, αν στο κακό,
αυτοί, θα ‘ναι η αιτία!
Αλλοίμονο, για όλα αυτά,
κάτι με τριβελίζει
το νου πάντα κι η σκέψη μου
ολούθε τριγυρίζει!
Μερίδιο της ευθύνης τους
λίγοι αναλαμβάνουν,
κι οι άλλοι, οι ανεύθυνοι
νομίζουν, θα την … κάνουν!
Μα, «έστι δίκης οφθαλμός,
ος τα πανθ’ ορά»,
και γι αυτούς, θα ‘ρθει η στιγμή,
να πληρώσουν σκληρά.
Και, θα πληρώσουν όλοι τους
οι υπαίτιοι των Τεμπών.
Όλοι, παλιοί και νέοι υπεύθυνοι
παρόμοιων… «πομπών»!
Α. Παπατριανταφύλλου
