Επιμέλεια: Δημοσθένης Π. Δούκας
Δηλώνω υπευθύνως ότι έχω συντάξει ένα καινοτόμο και φαντασιακό σχέδιο για την ολιστική και πρωτοφανή ανάπτυξη του ταλαίπωρου Έβρου, που θα τον απογειώσει και θα τον αναγεννήσει αν οι λεβέντες/λεβέντισσες των πολλαπλών επίπεδων εξουσιών, από το Μαξίμου μέχρι τους Δήμους, επενδύσουν στο όραμά μου.
Το σχέδιο μου έχει 666 σελίδες και περιλαμβάνει 6.666 έργα, δομές, δράσεις.
Θα το δώσω δωρεάν στην Επιτροπή Ανασυγκρότησης του Έβρου, με την προϋπόθεση ότι θα γίνω μέλος της και θα έχω ρυθμιστικό ρόλο σ’ αυτήν.
———————————————————————————————————————–
Γυναικοκτονία στη Ροδόπη που συντάραξε το πανελλήνιο. Σκότωσε με μαχαίρι την 45χρονη σύζυγό του και προσπάθησε να αυτοκτονήσει.
Εκτός του Δήμου Ιάσμου, καμία άλλη συλλογικότητα της Θράκης δεν έβγαλε τσιμουδιά. Ο ανήθικος οπορτουνισμός στο μεγαλείο του. Κορυφαίο τραγικό παράδειγμα η Περιφερειακή Επιτροπή Ισότητας των Φύλων της ΠΑΜ-Θ. Η οποία ασχολείται μάλλον με τα μπάνια του λαού.
Αλλά και εκείνες οι καρικατούρες γυναικείων Οργανώσεων και Συλλόγων όπως το κατασκεύασμα της Μαργαρίτας Παπανδρέου που έχει παράρτημα και στην Αλεξανδρούπολη, η ΕΓΕ, ακολουθεί την οδό της «σιωπής των αμνών».
————————————————————————————————————————
Όπως επισημαίνει ο Βασίλης Διαμαντάκος «Η Αλεξανδρούπολη ήταν μήνυμα – αλλά πιθανόν και τεστ» γιατί δεν μπορούμε να γνωρίζουμε χωρίς πρόσβαση στον τουρκικό επιχειρησιακό σχεδιασμό ποια ακριβώς ήταν η αποστολή του UAV.
Υπάρχουν όμως τρεις πιθανές λειτουργίες που δεν αλληλοαποκλείονται.
Πρώτον, πολιτικό μήνυμα.
Η πτήση πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την τουρκική προειδοποίηση για τη Ρόδο και ενώ η Άγκυρα επαναφέρει συστηματικά το ζήτημα της «αποστρατιωτικοποίησης».
Δεύτερον, επιχειρησιακή δοκιμή.
Κάθε τέτοια πτήση μπορεί να επιτρέψει στην άλλη πλευρά να παρατηρήσει πόσο γρήγορα αντιδρά το ελληνικό σύστημα, από πού απογειώνονται τα μαχητικά, πώς λειτουργεί η επιτήρηση και ποια διαδικασία ακολουθείται όταν στρατιωτική και πολιτική αεροπορία βρίσκονται στην ίδια περιοχή.
Αυτό είναι γενική στρατιωτική δυνατότητα τέτοιων αποστολών – όχι αποδεδειγμένος σκοπός του συγκεκριμένου UAV.
Τρίτον, οικονομική φθορά.
Ένα φθηνότερο μη επανδρωμένο μέσο μπορεί να υποχρεώνει τον αντίπαλο να ενεργοποιεί ακριβότερες επανδρωμένες πλατφόρμες.
Εάν αυτό επαναλαμβάνεται δεκάδες ή εκατοντάδες φορές, το κόστος δεν μετριέται μόνο σε καύσιμα.
Μετριέται σε ώρες κινητήρων, συντήρηση, ανταλλακτικά, προσωπικό και διαθέσιμες ώρες επιχειρησιακής ζωής των μαχητικών.
Και αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο δίδαγμα της Αλεξανδρούπολης.
Η Ελλάδα κέρδισε το συγκεκριμένο επεισόδιο επιχειρησιακά: το UAV εντοπίστηκε, αναχαιτίστηκε και απομακρύνθηκε χωρίς να κινδυνεύσει η πολιτική πτήση.
Αλλά ο επόμενος γύρος δεν πρέπει να απαιτεί υποχρεωτικά δύο F-16.
Γιατί στον πόλεμο των drones, η πραγματική νίκη δεν είναι απλώς να αναχαιτίσεις τον εισβολέα.
Είναι να τον αναχαιτίσεις φθηνότερα απ’ όσο του κόστισε να σε προκαλέσει.
Αυτή η προκλητική η ιστορία τονίζει γιατί η Ελλάδα πρέπει να περάσει σε μια νέα εποχή στην αεράμυνα και την αντιβαλλιστική προστασία, με την «Ασπίδα του Αχιλλέα» να αποτελεί ένα από τα πλέον φιλόδοξα εγχειρήματα της «Ατζέντας 2030». Οι υπογραφές θα πέσουν ΣΗΜΕΡΑ το Τελ Αβίβ, ώστε να ξεκινήσει η υλοποίηση του προγράμματος.
Πρόκειται για τη δημιουργία ενός δικτύου επάλληλων επιπέδων προστασίας, στο οποίο αισθητήρες, ραντάρ, συστήματα διοίκησης και ελέγχου και διαφορετικά όπλα θα λειτουργούν ως ένα ενιαίο επιχειρησιακό σύστημα.
Περίπου 12 ελληνικές εταιρείες αναμένεται να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα, μεταξύ άλλων οι Metlen, Scytalys, ΕΑΣ, ΔΕΗ, ΕΑΒ, Prisma (!!!!!!!!!!!!), Eyeonix, UniSystems και Sthenos, με έργα συνολικής αξίας άνω των 700 εκατ. ευρώ.
————————————————————————————————————————
Μια ιδιαίτερα προκλητική τοποθέτηση για τη Θράκη και την ταυτότητα των Πομάκων έρχεται από τη Βουλγαρία, καθώς δημοσίευμα υποστηρίζει ευθέως ότι οι Πομάκοι της Δυτικής Θράκης είναι «Βούλγαροι Μουσουλμάνοι»,επιχειρώντας να επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα με έντονο ιστορικό και γεωπολιτικό φορτίο.
Στα βουνά της Ροδόπης, κοντά στην Ξάνθη, βρίσκεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, μια «σιωπηλή μάχη» όχι για σύνορα, αλλά για την μνήμη, την γλώσσα και την ταυτότητα.
Όπως αναφέρει το BGNES, οι Πομάκοι αποτελούν κοινότητα με βουλγαρικές γλωσσικές και ιστορικές ρίζες και μουσουλμανική πίστη. Το δημοσίευμα υποστηρίζει μάλιστα ότι η θρησκεία δεν μπορεί από μόνη της να καθορίσει την εθνική ή πολιτιστική καταγωγή ενός πληθυσμού.
o Η βουλγαρική «γραμμή» για τους Πομάκους
Σύμφωνα με το κείμενο, περίπου 30.000 Πομάκοι ζουν σήμερα στη Δυτική Θράκη, κυρίως σε ορεινές περιοχές της Ξάνθης.
Το βουλγαρικό δημοσίευμα επικαλείται ιστορικές αναφορές και εθνογραφικά στοιχεία, υποστηρίζοντας ότι οι Πομάκοι καταγράφονταν κατά το παρελθόν ως πληθυσμός βουλγαρικής γλώσσας και καταγωγής, αλλά μουσουλμανικού θρησκεύματος.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην απογραφή του 1914, την οποία επικαλείται το δημοσίευμα, σύμφωνα με την οποία καταγράφηκαν 70.015 Πομάκοι μεταξύ του βουλγαρικού πληθυσμού της Δυτικής Θράκης.
Το κείμενο επιχειρεί έτσι να παρουσιάσει μια ιστορική συνέχεια μεταξύ των σημερινών Πομάκων και των βουλγαρικών πληθυσμών που καταγράφονταν στην περιοχή πριν από τις μεγάλες ανακατατάξεις των Βαλκανίων.
Ιδιαίτερα αιχμηρές είναι οι αναφορές στην Ελλάδα. Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι μετά την ενσωμάτωση της Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα, η αντιμετώπιση των Πομάκων επηρεάστηκε από τις σχέσεις της Αθήνας με τη Σόφια και την Άγκυρα.
Παράλληλα, επικρίνει την επιλογή της θρησκευτικής και όχι εθνοτικής προσέγγισης για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, υποστηρίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο Πομάκοι, Τούρκοι και μουσουλμάνοι Ρομά εντάχθηκαν σε μία γενική κατηγορία, παρά τις διαφορετικές γλωσσικές και ιστορικές τους καταβολές.
Το βουλγαρικό κείμενο υποστηρίζει ακόμη ότι για δεκαετίες υπήρξαν περιορισμοί στις μετακινήσεις των κατοίκων των πομακοχωριών και ότι η περιοχή βρισκόταν υπό αυξημένη κρατική και στρατιωτική επιτήρηση.
Το πιο προκλητικό σημείο του δημοσιεύματος έρχεται στο συμπέρασμα.
Οι συντάκτες απορρίπτουν την άποψη ότι οι Πομάκοι αποτελούν μια σύγχρονη, ξεχωριστή εθνική δημιουργία και υποστηρίζουν χαρακτηριστικά:
«Οι Πομάκοι είναι Βούλγαροι Μουσουλμάνοι», παρουσιάζοντάς τους ως μια κοινότητα με βουλγαρική γλωσσική και πολιτιστική κληρονομιά που διατηρήθηκε παρά τον εξισλαμισμό και τις ιστορικές αλλαγές στην περιοχή.
Ταυτόχρονα, το δημοσίευμα αναφέρει ότι ένας άνθρωπος μπορεί να είναι Έλληνας πολίτης, μουσουλμάνος στο θρήσκευμα και να διατηρεί βουλγαρική πολιτιστική κληρονομιά.
Η συγκεκριμένη παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα λόγω της γεωπολιτικής σημασίας της Θράκης και έρχεται να προσθέσει ακόμη μία διάσταση στη διαχρονική αντιπαράθεση γύρω από την ταυτότητα της μουσουλμανικής μειονότητας.
Η προσπάθεια του βουλγαρικού δημοσιεύματος να παρουσιάσει τους Πομάκους ως «Βούλγαρους Μουσουλμάνους» και να συνδέσει τη σημερινή τους ταυτότητα με την βουλγαρική ιστορική και γλωσσική κληρονομιά αποτελεί σαφή και ιδιαίτερα αιχμηρή παρέμβαση σε ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα για την Ελλάδα και τη Θράκη.
Μια περίοδο που τα πομακοχώρια αντιμετωπίζουν σήμερα κυρίως δημογραφικά και οικονομικά προβλήματα, με νέους ανθρώπους να εγκαταλείπουν την περιοχή.
—————————————————————————————————————–
Την παραίτησή του, όπως είναι γνωστό, από τη θέση του μετακλητού συμβούλου της Γενικής Γραμματείας Πρωθυπουργού, με αρμοδιότητα σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, υπέβαλε ο αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (Δ.Π.Θ.), Σωτήρης Σέρμπος.
Η αποχώρησή του έρχεται σε μια περίοδο έντονης κινητικότητας στα ελληνοτουρκικά και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, ενώ το τελευταίο διάστημα είχε βρεθεί στο επίκεντρο της επικαιρότητας μετά από δημόσιες τοποθετήσεις του για την αμερικανική πολιτική και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Η παραίτηση του κ. Σέρμπου έγινε αποδεκτή με απόφαση του υπουργού Επικρατείας Χρήστου Σκέρτσου, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ, στο τεύχος Υ.Ο.Δ.Δ., με αριθμό φύλλου 1345 και ημερομηνία 21 Αυγούστου 2026.
Η αποχώρηση του Σωτήρη Σέρμπου καταγράφεται λίγες εβδομάδες μετά την δημόσια τοποθέτησή του σχετικά με την αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή.
Ο ίδιος είχε υποστηρίξει ότι οι ΗΠΑ επιδίωξαν μια «Βενεζουέλα 2.0», με στόχο την ανατροπή του Αλί Χαμενεΐ, αλλά τελικά οδηγήθηκαν σε μια «Βόρεια Κορέα 2.0». Παράλληλα, είχε χαρακτηρίσει «απερίσκεπτες» ορισμένες από τις κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ. ———————————————————————————————————————–
