Της φύσης παρατηρητής,
του κόσμου τσιλιαδόρος,
για όλα τα παράδοξα,
γράφει ο ριμαδόρος.
Ό,τι ακούσει και ό,τι δει,
περνάει από κρησάρα,
κι ό,τι πιο αξιόλογο,
το βλέπει με λαχτάρα.
Και προσπαθεί με εύληπτο
τρόπο, μα και με ρίμα,
να το περάσει στο «κοινό»,
να του το κάνει κτήμα.
Είναι μια «λόξα» του μυαλού,
που άθελα συμβαίνει,
και όταν η ιδέα του ‘ρχεται,
δύσκολα από εκεί βγαίνει.
Και τότε, σαν τον τοκετό,
την ώρα περιμένει,
στο φως να φέρει το έργο του,
για να το δουν … κι οι ξένοι!
Αθ. Παπατριανταφύλλου





