
Όταν το βλέμμα σου βαθιά καρφώνεις
στης θάλασσας τα μπλάβα μάτια
την ώρα που το πλοίο αφήνει το λιμάνι
και στα κατάρτια του πετούν οι γλάροι
είναι ποίηση
Όταν ανάλαφρα τα βήματα σε φέρνουν
στους ανθισμένους κήπους του Απρίλη
κι εσύ με παιδική χαρά σκύβεις
πάνω απ’ τα ποικιλόχρωμα λουλούδια
είναι ποίηση
Όταν κοιτάζεις το ψηλό βουνό
να ορθώνεται περήφανο μπροστά σου
και οι κορφές του να σφηνώνουν
στο γαλανό το σώμα τ’ ουρανού
είναι ποίηση
Όταν το βλέμμα σου πάει ταξίδι
πάνω απ’ τα κυματίζοντα στάχυα
στ’ απέραντα της φαντασίας μέρη
και προστάτης τους στέκει ο ήλιος
είναι ποίηση
Δημήτρης Κ. Κοσμίδης
Stuttgart, 05.10.1991





