Η αθωότητα βασίλευε στη ματιά
τα χρόνια τα παλιά, όταν ήτανε μικρά παιδιά.
Στόλιζε η τιμή τις κινήσεις,
φόρτιζε η χαρά τις αισθήσεις.
Έριχνε η ζωή τις πινελιές
και γέμιζε τις όμορφες καρδιές.
Όλα ανοίγονταν στο διάβα τους
και γέμιζε με εμπειρίες το γράμμα τους.
Χρόνια πριν οι νέοι ήταν αλλιώς.
Είχανε μέτρο διαρκώς.
Ελάχιστοι ξέφευγαν σε παρεκτροπές
κι ακολουθούσαν άλλες γραμμές.
Υπήρχαν αξίες που προδοθήκαν,
υπήρχαν άνθρωποι που διαψευστήκαν,
όταν προσπάθησαν να διδάξουν,
όταν επεχείρησαν να παράσχουν.
Τα σημερινά χρόνια έχουν αλλάξει.
Έχουν άλλα σχέδια αδράξει.
Θέλουν γρήγορα την ανεξαρτησία τους,
την ευφορία, την αρχηγία τους.
Ως ένα σημείο είναι κι από τους γονείς θελημένο,
ένα μόνο να είναι προσεγμένο
να ακούν και να τηρούν τις γονικές συμβουλές
που είναι ωφέλιμες και σοφές.
Έτσι μόνο θα σταθούν ορθά στα πόδια τους,
θα χαρούν τα νεανικά χρόνια τους
και όταν πια θα αποκτήσουν εμπειρίες
θα ζήσουν τις δικές τους ιστορίες,
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
