(Ξεσκεπάζοντας την αιχμάλωτη σκέψη)
Χειμώνας 1978, Χριστούγεννα,
πλατεία ΦΑΡΟΥ,
(η μεγάλη βεράντα της πόλης).
Χιονισμένο τοπίο, πολύ κρύο
την περπάτησα.
Επιβλητικός ο λευκός ΦΑΡΟΣ
Διαβάζω πρώτη αφή 1880.
Έχω περπατήσει κι άλλους Φάρους
είδα ξένους, αλλά κοντοστάθηκα
κοντά του, ναυτικό αρχιτεκτόνημα
πολιτιστική κληρονομιά της πόλης,
χιονισμένος, αλλά παντού Φως, Φως.
Κοντά στη Θάλασσα του Ορφέα,
άκουσα και γνώρισα Ανθρώπους
με χαμόγελο και ψυχή Θρακική
ξεχάστηκα στην πλατεία.
Η πρώτη βόλτα μου
στον τόπο που πρωτο – υπηρέτησα,
κι ας είναι σχετικά μακριά το Ναύπλιο.
Είμαι πάλι και τώρα στη Θράκη
η τιμή είναι μεγάλη.
Όλοι οι τόποι είναι χρόνος, δύναμη,
δημιουργία, χαρές και λύπες.
Αυτή η Θράκη, ποτέ δεν θα χαθεί
κι αν μίκρυνε είναι μεγάλη.
«Αυτή η Ελλάδα, ποτέ δεν θα χαθεί
από προσώπου γης».
Ηλίας ΤΑΣΣΟΣ
Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α)
