Το δέρας το χρυσόμαλλο
στη χώρα σου ήρθαμε να βρούμε
γλώσσες πολλές ακούσαμε
στο μακρινό ταξίδι
Πολλούς πολλά γνωρίσαμε
στην αυτοεξορία
Πολλούς ανθρώπους είδαμε
που δίψαγαν για ειρήνη
ψωμί ζητούσαν και νερό
και σπίτι για να μείνουν
γιατί τα αγαθά τους τ’άχασαν
σ’ αιματηρούς πολέμους
Εμείς γενναία κατακτήσαμε τη μέρα
με του καιρού τις ψευδαισθήσεις μ
α τούτοι οιθνητοί κινούνται ακόμα
στης νύχτας το λαβύρινθο με πάθος
όμως για να’βρουνε την έξοδο στο φως
χρειάζονται τον μίτο της Αριάδνης
Τα μάτια του Μινώταυρου αστράφτουν
τις θάλασσες ταράζει ο Ποσειδώνας
με τρίαινες που μπήγει στους αγέρες
-αλλοτινά μηνύματα Κυκλώπειας εποχής –
κι εμείς θωρούμε μες στο βάθος
τα βήματα μιας λευτεριάς τρανής
Ξάφνου γενήκαμε οχτροί χωρίς αιτία
κι οι φίλοι άλλαξαν όλοι τα προσωπεία
θα φύγουν κάποια μέρα απ’ της ζήσης την Εδέμ
μα πίσω τους τα βλέμματα θ’ αφήσουν
σ’ ανθρώπους που αγάπησαν πολύ
και σ’ ό,τι άλλο όμορφο έζησαν στη γη
Δημήτρης Κ. Κοσμίδης
Herrenberg, 09.07.2002
