Στο θάνατο της λύπης

Θάψαμε τη λύπη μας
μες την κοιλιά της γης
μέτρα πολλά στο βάθος
κι αγγίξαμε τ’ απόκρυφα
της μεταφυσικής

Πήγαμε στην κηδεία της
στα γιορτινά ντυμένοι
κάτασπρα τριαντάφυλλα
κρατούσαμε στα χέρια
στα χείλη το χαμόγελο

Ο ήλιος κατακόρυφα
τα κύμβαλα χτυπούσε
ο Πάνας με το γέλιο του
τράνταζε τα λαγκάδια

Τώρα πώς θ’ αντέξουμε
χωρίς της λύπης δάκρυ
τόση χαρά στο στήθος

Δημήτρης Κ. Κοσμίδης
Stuttgart