Νύχτωσε. Βγήκε ολόγιομο το φεγγαράκι.
Πάει για ύπνο το γλυκό το κοριτσάκι.
Παίρνει μαζί του και τα συμβάντα
χωρίς να βάζει τίποτα στην μπάντα.
Όλα στριφογυρίζουν στο μυαλό του.
Ότι έκανε όλη τη μέρα καθαρά δικό του.
Το πρωινό στο σχολείο,
το απόγευμα φροντιστήριο και ωδείο.
Το πρωί στο σχολείο παρέα με τις συμμαθήτριες
ακούγανε με προσοχή τους καθηγητές και τις καθηγήτριες.
Το απόγευμα στο φροντιστήριο συνάντηση με το αγόρι
που την ταξιδεύει σε θάλασσες πλατιές σαν βαπόρι.
Χαίρεται να το βλέπει, να το ακούει.
Μέσα της ο έρωτας την καρδιά της κρούει.
Είναι τα πρώτα σκιρτήματα τα νεανικά
που φλογίζουν την ύπαρξή της ολοκληρωτικά.
Αχ νιάτα δροσερά και παιχνιδιάρικα
αρκούν λίγα λόγια τρυφερά, χαδιάρικα
να αισθανθείτε πως είστε μοναδικά
σε ένα κόσμο που δε γνωρίζετε καλά.
Όλες οι κινήσεις και οι λέξεις
κάνουν στο μυαλό πλέξεις,
το φορτίζουν με όμορφα ποιήματα,
το ταξιδεύουν σε γαλήνια κύματα.
Ταξίδια ευχάριστα, ρομαντικά
με όνειρα γλαφυρά, φωτεινά
για παιδάκια που βρίσκονται προ των πυλών
για ένα κόσμο ελπίζουν σωστό και αρχών.
Μακάρι να εξελιχθούν όλα στη ζωή
όπως θα ήθελε η κάθε ψυχή
να μην αντιμετωπίσει αδικία και πόνο
και να έχει ένα ευθύ καθαρό δρόμο.
Αισιοδοξία και ελπίδα
να βγάλουν στη ζωή κάθε παρτίδα
πάντα με τον καλύτερο τρόπο
να ζήσουν κάθε χρόνο και τόπο.
Αισιόδοξο το κοριτσάκι
πάει για ύπνο ακούγοντας ένα ερωτιάρικο τραγουδάκι.
Η άλλη μέρα που ξημερώνει
με πλούσιες δραστηριότητες το πλαισιώνει.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
