Το ουράνιο τόξο

Έπεσε πολλή  βροχή.
Ξέπλυνε τα πάντα.
Καθάρισε όλες τις αμαρτίες
και ύστερα βγήκε το ουράνιο τόξο.
Σημάδι ότι πέρασε η μπόρα
και δε θα ξανάρθει άλλη τέτοια ώρα.
Όμως κράτησε για λίγο η γαλήνη και ελπίδα.
Δεν άργησε να ΄ρθει καινούρια καταιγίδα.
Γιατί δε θελήσαμε, δεν προσπαθήσαμε,
δε βάλαμε προτεραιότητα στην αγάπη
αλλά οδηγηθήκαμε σε πράξεις όλο απάτη.
Δεν ξεκαθαρίσαμε τις καταστάσεις.
Περιπλεχτήκαμε σε διάφορες περιστάσεις.
Δεν αφήσαμε καθαρό το πεδίο
και στο μυαλό μας στριφογύριζε το αντίο.
Αυτό έφερε καινούριες μπόρες.
Δυσκολέψαμε πολύ τις απλές και όμορφες ώρες.
Ρίξαμε μαύρα πέπλα στον ορίζοντα
και πατήσαμε σε νερά πλημμυρίζοντα.
Βροχή οι αμαρτίες και τα σφάλματα.
Καταπατήθηκαν όλα τα οράματα.
Το ουράνιο τόξο χάθηκε απ΄τον ουρανό
κι έπεσαν τα όνειρα στο κενό.
Πόσο λαχταρά η ψυχή
τον ήλιο να ξαναβγεί,
να στεγνώσει κάθε δάκρυ,
να απλώσει το γέλιο στων χειλιών την άκρη.

Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη