Φοβήθηκε να πει το σ΄αγαπώ

Φοβήθηκε  να  πει  το σ΄αγαπώ.
Τον  εαυτό  της  δεν  αγάπησε.
Σταμάτησε  το  χρόνο  στο  κενό
και  για  τίποτε  δε  νοιάστηκε.

Έκανε  λάθη, τώρα  το  κατάλαβε,
ουδείς  τέλειος  εξ΄άλλου,
ό,τι της χάρισε η ζωή δεν παράλαβε
κι  έμεινε με  την έλλειψη  ρεγάλου.

Όταν  έπρεπε  ήταν  άδεια  από  αισθήματα,
δεν  ήξερε  να  νιώσει  και  να  δώσει,
δεν  ήταν  γι  αυτήν  τα  γλυκά  ποιήματα,
δεν  μπόρεσε  από  ευτυχία  να  φορτώσει.

Δεν  ήξερε  τι  ήθελε,  τι  χρειαζόταν.
Δεν  μπόρεσε  να  συνειδητοποιήσει.
Δεν  έβλεπε  στο  μέλλον  τι  γραφόταν
και  δε  φανταζόταν  τι  θα  ζήσει.

Ναι,  άγνωστο   πράγματι  το  μέλλον
αλλά  καμιά  φορά  βάζουμε  τη  βάση.
Ο  κάθε  άνθρωπος  είναι  πάντα  θέλων 
να ζήσει, να υπάρξει, σε λιμάνι να αράξει.

Το  κάθε  τραύμα  είναι  εμπειρία.
Το  κάθε  βήμα  θέλει  σκέψη.
Μα  δεν  πρέπει  να  χάνεται  η  ευκαιρία
γιατί της αγάπης ο κατάλογος  θα στερέψει.

Και  ζωή  χωρίς  αγάπη  είναι  στείρα.
Δεν  έχει  νόημα,  δεν  έχει  αξία
κι  αν  δεν τη νιώσεις, δεν  έχεις  πείρα, 
δε  γνωρίζεις  τη  μαγεία.

Τάνια  Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη